ხუთშაბათი, ივლისი 16, 2026
- Advertisement -
Google search engine

7 მაისის წვიმას ქართველები, ტრადიციულად, „ბედნიერების წვიმას“ ეძახდნენ

0
7 მაისის წვიმას ქართველები, ტრადიციულად, „ბედნიერების წვიმას“ ეძახდნენ.
#image_title
“შვიდი მაისის წვიმაო.თმა კოჭებამდინაო, შვილი მაისის წვიმაო, თავზე დამედინაო, შვიდ-შვიდი ნაწნავი თავზე დამეფინაო..”(ხალხური)
დღეს 7 მაისია!
ამ დღეს თბილისში ყოველთვის წვიმს. არც წლევანდელი წელი იქნება გამონაკლისი.
თბილისური ტრადიციის მიხედვით 7 მაისს თბილისში თუ არ იწვიმებდა ეს ავისმომასწავებელ ნიშნად მიიჩნეოდა.
7 მაისის წვიმას ქართველები, ტრადიციულად, „ბედნიერების წვიმას“ ეძახდნენ. ჩვენ წინაპრებს სჯეროდათ – თუ ამ დღის წვიმით დასველდებოდნენ, ბედნიერები იქნებოდნენ.
ამ წვიმას თავისი ახსნა აქვს.
ტფილისში ასეთი ჩვეულება იყო: ახალგაზრდა ქალიშვილები იკრიბებოდნენ საცხოვრებელი სახლების ბანებზე და ეზოებში. მთელი დღე მღეროდნენ, ცეკვავდნენ და მხიარულ საუბარში ატარებდნენ დროს. თან ცისკენ იმზირებოდნენ.
არსებობდა ასეთი რწმენა, რომ 7 მაისს საღამოს აუცილებლად უნდა მოსულიყო წვიმა, ბედნიერების წვიმა! ამიტომ ამ წვიმით თმებს ისველებდნენ, რომ ეს ბედნიერება საკუთარ თმებში შეეშროთ.
ცირა ელისაშვილი

თბილისის უძველესი ტრადიცია: რატომ იყო 7 მაისის წვიმა ასეთი მნიშვნელოვანი?

თბილისის კულტურულ მეხსიერებაში 7 მაისი გამორჩეული ადგილი უჭირავს. ამ თარიღთან დაკავშირებული ტრადიცია ამბობს: თუ ამ დღეს თბილისში წვიმა არ მოვიდოდა — ეს ცუდის ნიშანი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ამ რწმენის ზუსტი წარმოშობა უცნობია, ცნობილია, რომ ის ბევრად უფრო ძველია, ვიდრე საბჭოთა პერიოდი და ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნემდე იყო გავრცელებული ქალაქში.

რატომ ელოდნენ თბილისელები 7 მაისს წვიმიან ამინდს?

წვიმა და ქალთა ბედნიერება

ბანებიდან აივნებამდე – ქალაქის ცვლილება და ტრადიციის გაგრძელება

გააგრძელეთ კითხვა

 

🌹 შავი ლაქები ვარდზე – როგორ დავიცვათ ბუჩქი ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სოკოვანი დაავადებისგან

0
🌹 შავი ლაქები ვარდზე
#image_title

🌹 შავი ლაქები ვარდზე – როგორ დავიცვათ ბუჩქი ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სოკოვანი დაავადებისგან

შავი ლაქიანობა – ვარდის ფოთლების ყველაზე გავრცელებული დაავადება

ვარდის ბუჩქებს ხშირად ემუქრება სოკოვანი დაავადება – შავი ლაქიანობა, რომელიც არა მხოლოდ მცენარის ვიზუალს აფუჭებს, არამედ მის ჯანმრთელობაზეც სერიოზულად აისახება. დაავადების სწრაფი იდენტიფიცირება და მართვა აუცილებელია, განსაკუთრებით ნესტიან ამინდში.


🔍 რა არის შავი ლაქიანობა?

ეს დაავადება გამოწვეულია სოკოთი Marssonina rosae, რომელიც უმეტესად ფოთლებზე იჩენს თავს. ის თავდაპირველად ქმნის კაშკაშა მუქ ლაქებს, შემდეგ ვითარდება შავი წერტილოვანი სპორები და საბოლოოდ იწვევს ფოთლების გაყვითლებასა და ცვენას.

💡 დაზიანებული მცენარეები საგრძნობლად კარგავენ ზრდის ტემპს და ყინვაგამძლეობას.


🧬 როგორ ვრცელდება ინფექცია?

  • დაავადება იწყებს აქტივობას გაზაფხულზე, როცა ტენიანობა მაღალია (86%-მდე) და ჰაერის ტემპერატურა +8°C-ს აღწევს.

  • სოკო იზამთრებს ფოთლების ნარჩენებზე და დაზიანებულ ყლორტებზე.

  • გავრცელების მთავარი გზა – წვიმის წვეთები, ნამი და მორწყვა.


🚨 როგორ ამოვიცნოთ დაავადება?

შავი ლაქიანობა ხშირად თავს იჩენს ივლისიდან და მისი ამოცნობა შესაძლებელია შემდეგი ნიშნებით:

  • არათანაბარი, მუქი ყავისფერი ლაქები ფოთლებზე (5-15 მმ).

  • ლაქებს შეიძლება ჰქონდეთ მოყვითალო კონტური.

  • ყლორტებზე ჩნდება იგივე ტიპის დაზიანება.

  • მცენარე მთლიანად შიშვლდება ფოთლების ცვენის შედეგად.


🧒 რომელ ჯიშებზეა შავი ლაქიანობა განსაკუთრებით ხშირი?

გააგრძელეთ კითხვა

 

 

გოგრის კულტურის კვებით ღირებულებები – გოგრის მოვლა-მოყვანა და ქართული ჯიშების მრავალფეროვნება

0
გოგრის მოვლა-მოყვანა
#image_title

საქართველოში ტრადიციული სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მრავალფეროვნება მნიშვნელოვან ადგილს იკავებს როგორც აგრობიომრავალფეროვნების, ისე რეგიონული კვების კულტურის ისტორიაში.

გოგრის ადგილობრივი ჯიშები, რომლებიც დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში განსხვავებული სახელწოდებებით იყო გავრცელებული, მრავალი ათწლეულის განმავლობაში გამოიყენებოდა როგორც საკვები, ასევე სასოფლო-სამეურნეო პრაქტიკის ნაწილი. არსებული სამეცნიერო წყაროების მიხედვით, რამდენიმე ქართული ჯიში დღეს შესაძლოა მხოლოდ კერძო კოლექციებში ან გენეტიკური რესურსების ბანკებში იყოს შემორჩენილი, რაც მათ კონსერვაციასა და დოკუმენტირებას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს.

მოვლენების აღწერა

ქართული აგრობიომრავალფეროვნების აღწერილ მასალებში განსაკუთრებული ადგილი უკავია გოგრის ადგილობრივ ჯიშებს, რომელთა შორის გამოირჩევა დიდნაყოფა გოგრა, „ქართული 54“ და ხოკერა გოგრა. აღნიშნული ჯიშები სხვადასხვა რეგიონში განსხვავებული სახელებით იყო ცნობილი და ადგილობრივ კლიმატურ პირობებთან მრავალწლიანი ადაპტაციის შედეგად ჩამოყალიბდა.

დიდნაყოფა გოგრა, რომლის სამეცნიერო სახელწოდებაა Cucurbita maxima „Didnakofa Gogra“, დასავლეთ საქართველოში წარმოშობილ ჯიშად მიიჩნევა, თუმცა დროთა განმავლობაში გავრცელდა როგორც დასავლეთ, ისე აღმოსავლეთ საქართველოს რეგიონებში. ქართლსა და კახეთში მას „თათრული გოგრის“ სახელით იცნობდნენ, გურიაში კი „ხაპის“ სახელით.

„ქართული 54“ მუსკატური გოგრის ჯგუფს მიეკუთვნება და მისი წარმოშობა იმერეთის რეგიონს უკავშირდება. ჯიში 1990 წელს დარაიონდა საქართველოს ყველა ზონისათვის. მისი გამოყვანა ინდივიდუალური შერჩევის მეთოდით მოხდა წყალტუბოს საცდელ სადგურში ადგილობრივი ჯიშ-პოპულაციიდან. აღნიშნული ჯიში საშუალო ზომის ნაყოფით, შედარებით მაღალი შაქრიანობითა და დაავადებების მიმართ გამძლეობით ხასიათდება.

ხოკერა გოგრა, რომელიც Cucurbita maxima „Khokera Gogra“-ს სახელით არის აღწერილი, განსაკუთრებით დასავლეთ საქართველოში იყო გავრცელებული. სხვადასხვა რეგიონში მას განსხვავებული სახელებით მოიხსენიებდნენ, მათ შორის „ხოკერა-კვახი“, „ხაპერა“, „ხოპეშია“ და „საღორე კვახი“.

სამივე ჯიშის შემთხვევაში წყაროებში მითითებულია, რომ მათი დღევანდელი მდგომარეობა დაზუსტებული არ არის და შესაძლებელია, თესლი მხოლოდ კერძო კოლექციებში ან უცხოურ გენბანკებში ინახებოდეს.

კონტექსტი და ფონი

გოგრის კულტურა საქართველოში ისტორიულად არა მხოლოდ საკვებთან, არამედ სოფლის მეურნეობის ადგილობრივ ტრადიციებთანაც იყო დაკავშირებული. სხვადასხვა რეგიონში გავრცელებული სახელწოდებები მიუთითებს იმაზე, რომ ეს კულტურა ფართოდ გამოიყენებოდა როგორც საოჯახო მეურნეობებში, ისე მცირე მასშტაბის ბაღჩეულ წარმოებაში.

სპეციალისტების მიხედვით, გვარი Cucurbita რამდენიმე სახეობის გოგრას აერთიანებს, თუმცა მსოფლიოში ყველაზე ფართოდ სამი სახეობაა გავრცელებული: მაგარკანიანი (Cucurbita pepo), დიდნაყოფა (Cucurbita maxima) და მუსკატური (Cucurbita moschata). საქართველოში სამივე სახეობა იყო წარმოდგენილი და მათგან ჩამოყალიბდა ადგილობრივი, კლიმატურ პირობებთან ადაპტირებული ფორმები.

მაგარკანიანი ანუ ხოკერა გოგრა, ისტორიული მონაცემების მიხედვით, ცენტრალური ამერიკის მთიან რაიონებში წარმოიშვა, თუმცა საქართველოში მას მრავალწლიანი გავრცელებისა და ადგილობრივი შერჩევის შედეგად საკუთარი აგრობიოლოგიური მახასიათებლები ჩამოუყალიბდა. დიდნაყოფა გოგრა სამხრეთ ამერიკის სტეპურ რეგიონებს უკავშირდება, ხოლო მუსკატური გოგრა საქართველოში „თაფლა-გოგრის“ და „ხურჯინა გოგრის“ სახელებითაც იყო ცნობილი.

გოგრის მნიშვნელობა ქართულ სოფლის მეურნეობაში მხოლოდ კვებითი დანიშნულებით არ შემოიფარგლებოდა. ნაყოფისგან ამზადებდნენ ფაფებს, მურაბას, პიურეს, წვენს და სხვადასხვა ტრადიციულ კერძს, ხოლო თესლი გამოიყენებოდა როგორც საკვებად, ისე ჩურჩხელისა და ნამცხვრების დასამზადებლად. ზოგიერთ რეგიონში გავრცელებული იყო „კვახიწელას“ დამზადებაც — გოგრის თხელ ფენებად დაჭრილი და გამომშრალი ნაყოფი.

დეტალები და ფაქტები

დიდნაყოფა გოგრა საგვიანო ჯიშად არის აღწერილი. მას ახასიათებს გრძელი ლართხი, მსხვილი ღერო და დიდი ზომის ფოთლები. ნაყოფის საშუალო წონა დაახლოებით 12 კილოგრამს აღწევს, თუმცა ცალკეული ნაყოფები 20–25 კილოგრამამდეც იზრდება. რბილობი მკვრივია და ყვითელი ან ნარინჯისფერი შეფერილობით გამოირჩევა. საშუალო მოსავლიანობა 40 ტონა ჰექტარზეა. წყაროებში ასევე აღნიშნულია, რომ ჯიში კარგი შენახვისუნარიანობით ხასიათდება, თუმცა სითბოსა და სინათლის მიმართ მაღალი მოთხოვნილება აქვს.

„ქართული 54“-ის სავეგეტაციო პერიოდი აღმოცენებიდან სიმწიფის დაწყებამდე 152 დღეს შეადგენს. ნაყოფის საშუალო მასა დაახლოებით 4,4 კილოგრამია. ნაყოფი ნაცრისფერი ზედაპირითა და თეთრი ლაქებით ხასიათდება, ხოლო შიგთავსი მოყვითალო-ოქროსფერია. მშრალი ნივთიერებების შემცველობა 12–13,3 პროცენტს აღწევს, საერთო შაქრიანობა კი 6,5–6,8 პროცენტს. 1982–1985 წლებში ჩატარებული საკონკურსო გამოცდების მიხედვით, ჯიშის საშუალო მოსავლიანობა 15,8 ტონა ჰექტარზე იყო. დამატებით აღინიშნება, რომ ჯიში შედარებით გამძლეა ნაცრისა და ანთრაქნოზის მიმართ.

ხოკერა გოგრა ფორმისა და შეფერილობის განსაკუთრებული მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ნაყოფი შეიძლება იყოს მრგვალი, ბრტყელი, კვერცხისებრი ან ცილინდრული. ფერთა სპექტრი მოიცავს შავს, მწვანეს, ყვითელს, ნარინჯისფერსა და სხვადასხვა ჭრელ შეფერილობას. ნაყოფის ქერქი მტკიცეა და თერმული დამუშავების შემდეგ ფორმას კარგად ინარჩუნებს. წყაროებში აღნიშნულია, რომ ეს ჯიში კარგი ტრანსპორტაბელურობითა და შენახვისუნარიანობით ხასიათდება, თუმცა გემური თვისებების დაკარგვა შედარებით სწრაფად იწყება.

სპეციალისტები ყურადღებას ამახვილებენ გოგრის კულტურის კვებით ღირებულებაზეც. არსებული მონაცემებით, გოგრის თესლი ცხიმის მაღალი შემცველობით გამოირჩევა და შეიცავს ნივთიერებებს, რომლებიც ტრადიციულად ანტიპარაზიტულ საშუალებად გამოიყენებოდა. ნაყოფი მდიდარია კაროტინითა და ვიტამინებით, მათ შორის C, B1, B2 და E ვიტამინებით.

საერთაშორისო ან რეგიონული პერსპექტივა

საერთაშორისო დონეზე ადგილობრივი სასოფლო-სამეურნეო ჯიშების დაცვა და გენეტიკური რესურსების შენარჩუნება ბოლო წლებში მნიშვნელოვან მიმართულებად იქცა. გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაცია და სხვადასხვა აგრობიომრავალფეროვნების ცენტრი ხაზს უსვამენ ადგილობრივი კულტურების მნიშვნელობას კლიმატური ცვლილებების პირობებში.

ადგილობრივი ჯიშები ხშირად უკეთ არიან ადაპტირებული კონკრეტული რეგიონის კლიმატთან, ნიადაგთან და დაავადებებთან. ამ მიზეზით, მრავალი ქვეყანა ქმნის გენეტიკური რესურსების ბანკებს, სადაც ინახება ტრადიციული ჯიშების თესლი და აგრობიოლოგიური ინფორმაცია.

გოგრის კულტურები ფართოდ არის გავრცელებული ევროპაში, აზიასა და ამერიკაში. დიდნაყოფა გოგრა, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე პლასტიკური სახეობა, სხვადასხვა კლიმატურ პირობებში მოჰყავთ, მათ შორის ჩრდილოეთ ევროპის ქვეყნებშიც. მსგავსი პრაქტიკა მიუთითებს იმაზე, რომ ქართული ადგილობრივი ფორმებიც შესაძლოა მნიშვნელოვანი რესურსი იყოს როგორც სამეცნიერო კვლევებისთვის, ისე მდგრადი სოფლის მეურნეობისათვის.

რეგიონული გამოცდილება ასევე აჩვენებს, რომ ტრადიციული ჯიშების მიმართ ინტერესი იზრდება ორგანული მეურნეობისა და ადგილობრივი პროდუქციის ბაზრის გაფართოებასთან ერთად. მომხმარებელთა ნაწილი უპირატესობას ანიჭებს ადგილობრივ, ისტორიულ კულტურებს, რომლებიც ნაკლებად ინდუსტრიულ წარმოებასთან არის დაკავშირებული.

საქართველოს კონტექსტი

საქართველოში აგრობიომრავალფეროვნების დაცვა ბოლო წლებში უფრო აქტუალური გახდა, განსაკუთრებით იმ ფონზე, როდესაც ადგილობრივი ჯიშების ნაწილი თანდათანობით იკარგება ან კომერციული წარმოებიდან ქრება. გოგრის ტრადიციული ჯიშებიც სწორედ ამ კატეგორიას მიეკუთვნება.

არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ რამდენიმე ქართული ჯიშის თანამედროვე გავრცელების შესახებ დაზუსტებული ინფორმაცია აღარ არსებობს. ეს გარემოება აჩენს კითხვებს როგორც თესლის კონსერვაციის, ისე სამეცნიერო დოკუმენტირების მიმართულებით.

სოფლის მეურნეობის სპეციალისტები აღნიშნავენ, რომ ადგილობრივი ჯიშების შენარჩუნება მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ კულტურული მემკვიდრეობის, არამედ სასურსათო უსაფრთხოების თვალსაზრისითაც. კლიმატური ცვლილებების პირობებში ტრადიციული, გარემოსთან ადაპტირებული ჯიშები შესაძლოა დამატებით რესურსად იქცეს.

საქართველოში მსგავსი თემები პერიოდულად განიხილება როგორც აკადემიურ სივრცეში, ისე სპეციალიზებულ მედიაში, მათ შორის SheniAmbebi.ge-ზე გამოქვეყნებულ მასალებში, რომლებიც ადგილობრივი სოფლის მეურნეობისა და გარემოს საკითხებს ეხება.

მკვლევრები ასევე აღნიშნავენ, რომ ტრადიციული ჯიშების აღდგენა დაკავშირებულია ადგილობრივი ფერმერული პრაქტიკის მხარდაჭერასთან. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ რეგიონების გამოცდილება, სადაც ისტორიულად არსებობდა კონკრეტული კულტურების მრავალფეროვანი ფორმები.

ანალიტიკური, ნეიტრალური შეჯამება

ქართული გოგრის ადგილობრივი ჯიშები ქვეყნის აგრობიომრავალფეროვნების მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენს. დიდნაყოფა გოგრა, „ქართული 54“ და ხოკერა გოგრა ერთმანეთისგან განსხვავებული ბიოლოგიური და სამეურნეო მახასიათებლებით გამოირჩევიან, თუმცა მათ საერთო მნიშვნელობა აქვთ როგორც ისტორიული, ისე აგრარული თვალსაზრისით.

არსებული სამეცნიერო წყაროები მიუთითებს, რომ ამ ჯიშების ნაწილი დღეს შესაძლოა შეზღუდული ფორმით იყოს შემორჩენილი. ამასთან ერთად, საერთაშორისო პრაქტიკა აჩვენებს, რომ ადგილობრივი გენეტიკური რესურსების დაცვა თანამედროვე სოფლის მეურნეობის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მიმართულებად რჩება.

ტრადიციული კულტურების მიმართ ინტერესის ზრდა, აგრობიომრავალფეროვნების დაცვის ინიციატივები და გენეტიკური რესურსების კვლევა მომავალშიც მნიშვნელოვან ფაქტორებად განიხილება როგორც რეგიონულ, ისე საერთაშორისო დონეზე.

წყაროები

  1. მაჭავარიანი ი.ფ. ზოგიერთი ბოსტნეულ-ბაღჩეული კულტურის აგროტექნიკა და მეთესლეობა აღმოსავლეთ საქართველოს პირობებში. სადისერტაციო შრომა. თბილისი; 1970.
  2. კვაჭაძე გ. მებოსტნეობა. თბილისი; 1965.
  3. ი. ლომოურის სახელობის მიწათმოქმედების ინსტიტუტის წყალტუბოს საცდელი სადგურის 1982 წლის სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობის ანგარიში.
  4. ი. ლომოურის სახელობის მიწათმოქმედების ინსტიტუტის გარდაბნის საცდელი სადგურის 1988 წლის სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობის ანგარიში.
  5. საქართველოს აგრობიომრავალფეროვნების შესახებ მასალა.

დავით სონღულაშვილ ღვინის ფალსიფიცირების მიმართ, მკაცრი და შეურიგებელი იქნება, რადგან საქართველოში ფალსიფიცირებული ღვინის ადგილი არ არის

0
„წლევანდელი მოსავლის მაჩვენებლები საკმაოდ მაღალია - ატამი და ვაშლატამა ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საექსპორტო პროდუქტია“-დავით სონღულაშვილი
#image_title

საქართველოში ღვინის ფალსიფიკაციის წინააღმდეგ კონტროლი კიდევ უფრო გამკაცრდება — ამის შესახებ გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრმა დავით სონღულაშვილმა ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის ეთერში, ვენახის გაშენების რეგულირების საკითხზე გამართული დებატებისას განაცხადა.

მინისტრის თქმით, სახელმწიფო ფალსიფიცირებული ღვინის წარმოებისა და რეალიზაციის მიმართ „მკაცრ და შეურიგებელ“ პოლიტიკას გაატარებს, რადგან მსგავსი პროდუქციის არსებობა აზიანებს როგორც ადგილობრივ ბაზარს, ისე ქართული ღვინის საერთაშორისო რეპუტაციას. [1]

მოვლენების აღწერა

გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის განცხადებით, ღვინის ფალსიფიკაციის წინააღმდეგ სახელმწიფო უწყებები — სურსათის ეროვნული სააგენტო და ღვინის ეროვნული სააგენტო — ბაზრის მონიტორინგს სისტემატურად ახორციელებენ. დავით სონღულაშვილის თქმით, კონტროლი მოიცავს როგორც რესტორნებსა და სარესტორნო დარბაზებს, ისე ქსელურ მარკეტებს, სადაც პერიოდულად ტარდება საკონტროლო შესყიდვები. [1]

მინისტრმა აღნიშნა, რომ ბოლო პერიოდში არაერთი შემთხვევა გამოვლინდა, როდესაც ფალსიფიცირებული პროდუქცია ბაზრიდან მთლიანად ამოიღეს და კონფისკაცია განხორციელდა. მისი განცხადებით, უწყება ამ მიმართულებით „რადიკალურ“ მიდგომას ინარჩუნებს და პროცესში ჩართულია როგორც სურსათის უსაფრთხოების, ისე ღვინის ხარისხის მაკონტროლებელი მექანიზმები. [2]

დავით სონღულაშვილის განცხადებით, სახელმწიფოს მიზანია ღვინის ხარისხის კონტროლის გამკაცრება მთლიან საწარმოო ციკლში — რთველიდან დაწყებული, ვენახის გაშენებით დასრულებული. მინისტრმა განსაკუთრებული ყურადღება გაამახვილა ყურძნის ხარისხობრივ გრადაციაზე და აღნიშნა, რომ მიმდინარე წელს შაქრიანობის მაჩვენებლის მიხედვით კონტროლი კიდევ უფრო გამკაცრდა. [1]

მისივე თქმით, 17 გრადუსამდე შაქრიანობის მქონე ყურძენი ღვინის წარმოებისთვის აღარ ჩაითვლება შესაბამის ნედლეულად და მისი ფასი 30 თეთრით განისაზღვრება. მინისტრმა განმარტა, რომ ასეთი ყურძენი შესაძლოა გამოყენებულ იქნას სხვა დანიშნულებით, თუმცა არა იმ პროდუქციისთვის, რომელსაც ოფიციალურად „ღვინო“ ეწოდება. [1]

კონტექსტი და ფონი

ღვინის სექტორი საქართველოს ეკონომიკისა და კულტურული იდენტობის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მიმართულებად მიიჩნევა. ქართული ღვინო ქვეყნის საექსპორტო პროდუქციის მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენს, ხოლო საერთაშორისო ბაზრებზე კონკურენტუნარიანობა დიდწილად დამოკიდებულია პროდუქციის ხარისხსა და სანდოობაზე. [3]

ფალსიფიცირებული ღვინის საკითხი მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში განიხილება როგორც ეკონომიკური და სურსათის უსაფრთხოების პრობლემა. ექსპერტების შეფასებით, ყალბი ან არასტანდარტული პროდუქცია არა მხოლოდ მომხმარებლის უფლებებს აზიანებს, არამედ საფრთხეს უქმნის მთლიან სექტორს, რადგან მცირდება ნდობა ადგილობრივი წარმოების მიმართ. [4]

საქართველოში ღვინის სექტორის რეგულირება ბოლო წლებში ეტაპობრივად გამკაცრდა. სახელმწიფო უწყებები განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევენ წარმოშობის კონტროლს, ყურძნის ხარისხს, ეტიკეტირების წესებსა და ლაბორატორიულ მონიტორინგს. აღნიშნული პროცესები უკავშირდება როგორც ევროკავშირის ბაზრის მოთხოვნებთან დაახლოებას, ისე საერთაშორისო ექსპორტის ზრდას. [5]

ყურძნის ხარისხობრივი გრადაციის სისტემა, რომელზეც მინისტრმა ისაუბრა, დაკავშირებულია სახელმწიფოს მცდელობასთან, რომ ღვინის წარმოებაში გამოყენებული ნედლეულის ხარისხი უფრო მკაფიოდ დარეგულირდეს. სპეციალისტების ნაწილი მიიჩნევს, რომ შაქრიანობის მინიმალური ზღვრის განსაზღვრა ხელს უწყობს სტანდარტიზაციას და პროდუქციის ხარისხის პროგნოზირებადობას. [6]

დეტალები და ფაქტები

დავით სონღულაშვილის განცხადებით, ღვინის ფალსიფიკაციასთან ბრძოლა მრავალსაფეხურიან სისტემას ეფუძნება. მისი თქმით, პროცესში მონაწილეობენ როგორც სურსათის ეროვნული სააგენტო, ისე ღვინის ეროვნული სააგენტო, რომლებიც ბაზრის მონიტორინგს უწყვეტ რეჟიმში ახორციელებენ. [1]

მინისტრის განცხადებით:

  • საკონტროლო შესყიდვები ტარდება ყოველთვიურად;
  • მონიტორინგი მოიცავს რესტორნებს, სარესტორნო დარბაზებსა და სავაჭრო ქსელებს;
  • ფალსიფიცირებული პროდუქციის გამოვლენის შემთხვევაში ხდება მისი ამოღება და კონფისკაცია;
  • ხარისხის კონტროლი ეხება როგორც ღვინოს, ისე ყურძნის წარმოების პროცესს. [1]

მინისტრმა ასევე ისაუბრა რთველის პროცესში დანერგილ ხარისხობრივ კატეგორიებზე. მისი თქმით, გასულ წელს განხორციელდა საპილოტე პროექტი, რომლის ფარგლებშიც განისაზღვრა ყურძნის შაქრიანობის კონკრეტული მაჩვენებლები და მოხდა ხარისხობრივი კლასიფიკაცია. [1]

სონღულაშვილის განცხადებით, მიმდინარე წელს კონტროლის სისტემა უფრო მკაცრი გახდა და სახელმწიფო მკაფიოდ განსაზღვრავს, თუ რომელი კატეგორიის ნედლეული შეიძლება გამოყენებულ იქნას მაღალი ხარისხის ღვინის წარმოებისთვის. [2]

მინისტრის განმარტებით, 17 გრადუსამდე შაქრიანობის მქონე ყურძენი ღვინის საწარმოო სტანდარტებს ვერ აკმაყოფილებს. მისი თქმით, მსგავსი პროდუქცია შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს პირადი მოხმარებისთვის ან სხვა ტექნოლოგიური დანიშნულებით, თუმცა ოფიციალური ღვინის წარმოებისთვის შესაბამის ნედლეულად არ ჩაითვლება. [1]

სექტორის წარმომადგენლების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ხარისხობრივი კონტროლის გამკაცრება გრძელვადიან პერსპექტივაში ხელს შეუწყობს ქართული ღვინის რეპუტაციის გაძლიერებას, თუმცა პროცესს შესაძლოა თან ახლდეს მცირე მეწარმეების დამატებითი ხარჯებიც, განსაკუთრებით იმ პირობებში, როდესაც კლიმატური ფაქტორები ყურძნის ხარისხზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს. [6]

საერთაშორისო ან რეგიონული პერსპექტივა

ღვინის ფალსიფიკაციასთან ბრძოლა საერთაშორისო ღვინის ინდუსტრიაში ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მიმართულებად ითვლება. ევროკავშირის ქვეყნებში ღვინის წარმოშობის, ეტიკეტირებისა და ხარისხის კონტროლი მკაცრი რეგულაციების ფარგლებში მიმდინარეობს. [7]

ევროპის რამდენიმე ქვეყანაში მოქმედებს სპეციალური მონიტორინგის სისტემები, რომლებიც პროდუქციის წარმოშობას, ქიმიურ შემადგენლობასა და წარმოების პროცესს აკონტროლებენ. მსგავსი სისტემების მიზანია მომხმარებლის დაცვა და ადგილობრივი ღვინის ინდუსტრიის რეპუტაციის შენარჩუნება. [8]

საერთაშორისო ვაჭრობის პირობებში ღვინის ხარისხი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ფაქტორია ექსპორტიორი ქვეყნებისთვის. საერთაშორისო ვაზისა და ღვინის ორგანიზაციის მონაცემებით, ბაზარზე არასტანდარტული ან ყალბი პროდუქციის არსებობა გავლენას ახდენს როგორც გაყიდვებზე, ისე ქვეყნის ბრენდულ იმიჯზე. [9]

რეგიონში ღვინის სექტორში ხარისხობრივი კონტროლის გამკაცრება აქტუალური თემაა კავკასიის სხვა ქვეყნებშიც. ექსპერტები აღნიშნავენ, რომ თანამედროვე ბაზარზე კონკურენცია მხოლოდ წარმოების მოცულობით აღარ განისაზღვრება და სულ უფრო დიდი მნიშვნელობა ენიჭება პროდუქციის ავთენტურობასა და სტანდარტებთან შესაბამისობას. [8]

საქართველოს კონტექსტი

საქართველოში მევენახეობა-მეღვინეობა ეკონომიკის ერთ-ერთ სტრატეგიულ სექტორად რჩება. ქვეყნის სხვადასხვა რეგიონში ათასობით ოჯახი სწორედ ყურძნის წარმოებასა და ღვინის ინდუსტრიაზეა დამოკიდებული. ამიტომ ღვინის ხარისხთან დაკავშირებული რეგულაციები პირდაპირ აისახება როგორც ეკონომიკურ პროცესებზე, ისე რეგიონულ განვითარებაზე.

სახელმწიფოს მიერ ხარისხის კონტროლის გამკაცრება უკავშირდება ქართული ღვინის საერთაშორისო პოზიციების შენარჩუნების მცდელობასაც. ბოლო წლებში ექსპორტის ზრდასთან ერთად გაიზარდა მოთხოვნა სტანდარტიზაციასა და სერტიფიცირებაზე. [3]

მინისტრის განცხადებები ასევე უკავშირდება ფართო რეფორმას, რომელიც რთველის პროცესის, ვენახების რეგისტრაციის, ხარისხობრივი მონიტორინგისა და ლაბორატორიული კონტროლის გაძლიერებას მოიცავს. ამ საკითხებზე ინფორმაცია პერიოდულად ქვეყნდება პლატფორმაზე SheniAmbebi.ge, სადაც ყურადღება ეთმობა აგრარულ პოლიტიკასა და რეგიონული ეკონომიკის საკითხებს.

სექტორის წარმომადგენლები აღნიშნავენ, რომ ხარისხობრივი მოთხოვნების გამკაცრება შესაძლოა მოკლევადიან პერიოდში გარკვეულ ეკონომიკურ გამოწვევებს უკავშირდებოდეს, თუმცა გრძელვადიან პერსპექტივაში ეს პროცესი ქართული ღვინის კონკურენტუნარიანობის ზრდასთან არის დაკავშირებული. [6]

ანალიტიკური, ნეიტრალური შეჯამება

ღვინის ფალსიფიკაციის წინააღმდეგ სახელმწიფოს მიერ გამოცხადებული მკაცრი პოლიტიკა მეღვინეობის სექტორში მიმდინარე უფრო ფართო რეგულაციების ნაწილია. ხელისუფლება პროცესს უკავშირებს როგორც მომხმარებლის ინტერესების დაცვას, ისე ქართული ღვინის საერთაშორისო რეპუტაციის შენარჩუნებას.

ყურძნის ხარისხობრივი გრადაციისა და ბაზრის მონიტორინგის გამკაცრება მიუთითებს იმაზე, რომ სახელმწიფო ცდილობს წარმოების სხვადასხვა ეტაპზე ერთიანი სტანდარტების დანერგვას. ამ პროცესის გავლენა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იქნება იმ ფონზე, როდესაც ქართული ღვინის ექსპორტი და საერთაშორისო ბაზრებზე კონკურენცია კვლავ იზრდება.

წყაროები

  1. დავით სონღულაშვილის განცხადება, ტელეკომპანია „რუსთავი 2“, გადაცემა „დებატები“.
  2. საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრო. ღვინის სექტორის რეგულაციები და მონიტორინგი. ხელმისაწვდომია: https://mepa.gov.ge
  3. საქართველოს ღვინის ეროვნული სააგენტო. ღვინის ექსპორტისა და სექტორის სტატისტიკა. ხელმისაწვდომია: https://wine.gov.ge
  4. Food and Agriculture Organization (FAO). Food fraud and authenticity in agricultural products. ხელმისაწვდომია: https://www.fao.org
  5. European Commission. Wine market standards and regulation framework. ხელმისაწვდომია: https://agriculture.ec.europa.eu
  6. International Organisation of Vine and Wine (OIV). Wine quality and grape maturity standards. ხელმისაწვდომია: https://www.oiv.int
  7. European Union Wine Regulations Framework. ხელმისაწვდომია: https://eur-lex.europa.eu
  8. OECD. Agricultural product traceability and authenticity systems. ხელმისაწვდომია: https://www.oecd.org
  9. International Organisation of Vine and Wine (OIV). Global wine market and authenticity challenges. ხელმისაწვდომია: https://www.oiv.int

„ყველა რეგიონში ვაკეთებთ ლაბორატორიებს“ -რა გეგმა აქვს სოფლის მეურნეობის სამინისტროს

0
„ვენახის ნებართვა არ არის მხოლოდ საქართველოში და აქ მოგონილი - სახელმწიფო, მარტო დარგს კი არ უნდა გაუფრთხილდეს, ასევე იმ იდენტობის ნაწილს უნდა გაუფრთხილდეს, რომელთან ერთადაც იცხოვრა 8 000 წელი“-დავით სონღულაშვილი
#image_title

გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის განცხადებით, საქართველოში რეგიონული აგრარული ლაბორატორიების ქსელის გაფართოება მიმდინარეობს, რაც მიზნად ისახავს ფერმერებისა და მევენახეებისთვის სერვისებზე ხელმისაწვდომობის გაზრდას.

დავით სონღულაშვილის თქმით, ახალი ლაბორატორიები და არსებული ინფრასტრუქტურის გაძლიერება ხელს შეუწყობს როგორც ვენახების ვირუსული დაავადებების კონტროლს, ისე ხარისხიანი პროდუქციის წარმოებას. განცხადება მინისტრმა ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემა „დებატებში“ გააკეთა, სადაც განხილვის ერთ-ერთი მთავარი თემა მევენახეობა-მეღვინეობის სფეროში არსებული გამოწვევები და ახალი რეგულაციები იყო.

მოვლენების აღწერა

გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის ინფორმაციით, უწყება რეგიონებში ადგილობრივი ლაბორატორიების განვითარებასა და ახალი ლაბორატორიების მშენებლობაზე მუშაობს. დავით სონღულაშვილის განცხადებით, პროექტი რამდენიმე რეგიონს მოიცავს და მისი მიზანია ფერმერებს აღარ უწევდეთ ანალიზებისთვის თბილისში, ცენტრალურ ლაბორატორიაში ჩასვლა. [1]

მინისტრის თქმით, უკვე მიმდინარეობს არსებული ლაბორატორიების ტექნიკური გაძლიერება, ხოლო იმ რეგიონებში, სადაც მსგავსი ინფრასტრუქტურა არ არსებობს, ახალი ობიექტების შექმნა იგეგმება. მისივე განმარტებით, აგრარული ლაბორატორიები არა მხოლოდ მევენახეობას, არამედ მთლიანად სოფლის მეურნეობის სექტორს მოემსახურება.

სონღულაშვილმა ყურადღება გაამახვილა ვენახების ვირუსულ დაავადებებზე და აღნიშნა, რომ საქართველოში არსებული ვენახების მნიშვნელოვანი ნაწილი ინფიცირებულია. მისი თქმით, დაავადებული ვენახები ნაკლებ სიცოცხლისუნარიანია, რაც საბოლოოდ ღვინის ხარისხზეც აისახება. მინისტრის განცხადებით, ვირუსები ასევე გადამდებია და შესაძლოა ჯანმრთელი ვენახებიც დააზიანოს, რის გამოც განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება ხარისხიანი ნერგების შერჩევასა და კონტროლს. [2]

კონტექსტი და ფონი

მევენახეობა და მეღვინეობა საქართველოს ეკონომიკისა და კულტურული იდენტობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მიმართულებაა. ღვინის ექსპორტი ქვეყნისთვის მნიშვნელოვან ეკონომიკურ სექტორად რჩება, ხოლო ადგილობრივი წარმოების ხარისხი პირდაპირ უკავშირდება საერთაშორისო ბაზრებზე კონკურენტუნარიანობას. [3]

ბოლო წლებში ქართული ღვინის ინდუსტრიაში აქტიურად განიხილება ვენახების დაავადებების, ხარისხის კონტროლისა და სერტიფიცირების საკითხები. სპეციალისტების შეფასებით, დაავადებული ნერგები და არასაკმარისი ლაბორატორიული მონიტორინგი მნიშვნელოვან რისკს ქმნის როგორც მოსავლიანობის, ისე პროდუქციის ხარისხისთვის. [4]

სოფლის მეურნეობის სფეროში ლაბორატორიული ინფრასტრუქტურა განსაკუთრებულ როლს ასრულებს მცენარეთა დაავადებების დროულ გამოვლენაში, ნიადაგისა და წყლის ანალიზში, პროდუქციის ხარისხის კონტროლსა და სურსათის უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში. მსგავსი სისტემები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ ქვეყნებისთვის, სადაც აგრარული სექტორი ეკონომიკის ერთ-ერთი წამყვანი მიმართულებაა. [5]

მინისტრის განცხადებაში ასევე გამოიკვეთა ადგილობრივი წარმოების მხარდაჭერის თემა. მან აღნიშნა, რომ ხარისხიანი ნერგების მიმართ ნდობა ხშირად უცხოურ პროდუქციას უკავშირდება, განსაკუთრებით იტალიურ სანერგე მასალას, რადგან ფერმერები ხარისხის გარანტიას სწორედ ამ ბაზრებზე ხედავენ. მისი თქმით, სახელმწიფოს მიზანია ადგილობრივი წარმოების გაძლიერება და ხარისხის სტანდარტების გაუმჯობესება.

დეტალები და ფაქტები

დავით სონღულაშვილის განცხადებით, ლაბორატორიული ინფრასტრუქტურის გაძლიერება უკვე მიმდინარეობს რამდენიმე რეგიონში. მისი თქმით:

  • ახალციხეში არსებული ლაბორატორია უკვე გაძლიერდა და დამატებითი ტექნიკური აღჭურვილობა მიიღო;
  • შიდა ქართლში მიმდინარეობს აგრარული მიმართულებების გაფართოება, მათ შორის თევზის კომპონენტის დამატება;
  • იმერეთში გამოცხადებულია ტენდერი ლაბორატორიის გაფართოებისთვის;
  • კახეთში დაგეგმილია ახალი ლაბორატორიის პროექტირება, რომლის მშენებლობაც, მინისტრის განცხადებით, მიმდინარე წელს უნდა დაიწყოს;
  • სრულად აღჭურვილი ლაბორატორიის ამოქმედება კახეთში მაქსიმუმ 2028 წლის გაზაფხულისთვის იგეგმება.

მინისტრმა აღნიშნა, რომ რეგიონულ ლაბორატორიებში შესაძლებელი იქნება სწრაფი ანალიზების ადგილზე ჩატარება, ხოლო უფრო რთული კვლევების შემთხვევაში მომსახურებას ცენტრალური ლაბორატორია გაუწევს. მისი თქმით, მსგავსი სისტემა მნიშვნელოვნად გაამარტივებს ფერმერებისთვის მომსახურების მიღებას და ხარისხის კონტროლის პროცესს. [1]

საუბრის ერთ-ერთი ნაწილი შეეხო ალკოჰოლურ სასმელებზე აქციზის პოლიტიკასაც. კითხვაზე, რატომ არის ჭაჭაზე აქციზის გადასახადი უფრო მაღალი, ვიდრე საბრენდე სპირტზე, მინისტრმა განაცხადა, რომ საკითხზე ფინანსთა სამინისტროსთან ერთად მუშაობა მიმდინარეობს. მისი თქმით, სახელმწიფოს მიზანია ადგილობრივი წარმოების წახალისება და ქართული ჭაჭის კონკურენტუნარიან პროდუქტად ჩამოყალიბება საერთაშორისო ბაზარზე.

საერთაშორისო ან რეგიონული პერსპექტივა

ევროპულ ქვეყნებში აგრარული ლაბორატორიები სოფლის მეურნეობის სისტემის მნიშვნელოვან ნაწილად მიიჩნევა. მაგალითად, იტალიაში, საფრანგეთსა და ესპანეთში ვენახების დაავადებების მონიტორინგი და ნერგების სერტიფიცირება მკაცრი ლაბორატორიული კონტროლის ქვეშ მიმდინარეობს. [6]

ევროკავშირის რეგულაციები განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს მცენარეთა ჯანმრთელობის დაცვის სისტემებს, რათა შემცირდეს დაავადებების გავრცელების რისკი და შენარჩუნდეს პროდუქციის ხარისხი. ამ პროცესში ერთ-ერთი მთავარი კომპონენტი სწორედ რეგიონული ლაბორატორიული ქსელია, რომელიც ფერმერებს სწრაფ დიაგნოსტიკურ მომსახურებას სთავაზობს. [7]

საერთაშორისო გამოცდილება აჩვენებს, რომ ვენახების ვირუსული დაავადებები ღვინის სექტორისთვის სერიოზულ ეკონომიკურ გამოწვევას წარმოადგენს. კვლევების მიხედვით, ინფიცირებული ვენახები ხშირად იწვევს მოსავლიანობის შემცირებას, ყურძნის ხარისხის გაუარესებას და დამატებით ფინანსურ დანახარჯებს. [8]

ალკოჰოლური სასმელების ადგილობრივი ბრენდების მხარდაჭერა ასევე მრავალი ქვეყნის ეკონომიკური პოლიტიკის ნაწილია. იტალიაში „გრაპა“ რეგიონული იდენტობისა და ადგილობრივი წარმოების ერთ-ერთ წარმატებულ მაგალითად მიიჩნევა, რასაც მინისტრმა საკუთარ განცხადებაშიც გაუსვა ხაზი. [9]

საქართველოს კონტექსტი

საქართველოში მევენახეობა-მეღვინეობის სექტორი ქვეყნის ეკონომიკის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ და სტრატეგიულ მიმართულებად ითვლება. ღვინის ექსპორტის ზრდასთან ერთად, იზრდება მოთხოვნა ხარისხის კონტროლზე, დაავადებების პრევენციასა და საერთაშორისო სტანდარტებთან შესაბამისობაზე.

რეგიონული ლაბორატორიების შექმნა შესაძლოა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყოს იმ რეგიონებისთვის, სადაც სოფლის მეურნეობა მოსახლეობის შემოსავლის ერთ-ერთ მთავარ წყაროს წარმოადგენს. სწრაფი დიაგნოსტიკა და ადგილზე ხელმისაწვდომი მომსახურება ფერმერებისთვის ხარჯების შემცირებასაც უკავშირდება.

ექსპერტების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ლაბორატორიული ქსელის გაფართოება მხოლოდ ინფრასტრუქტურული პროექტი არ არის და ის პირდაპირ უკავშირდება ქართული აგროპროდუქციის კონკურენტუნარიანობას. მსგავსი პროექტები ასევე მნიშვნელოვან როლს ასრულებს სურსათის უსაფრთხოების სისტემის გაძლიერებაში. [5]

საქართველოში ღვინის სექტორში მიმდინარე ცვლილებებსა და აგრარული პოლიტიკის თემებზე დამატებითი ინფორმაცია პერიოდულად ქვეყნდება პლატფორმაზე SheniAmbebi.ge, სადაც ყურადღება ეთმობა როგორც ეკონომიკურ, ისე რეგიონულ განვითარებას.

ანალიტიკური, ნეიტრალური შეჯამება

რეგიონული აგრარული ლაბორატორიების განვითარების პროექტი საქართველოს სოფლის მეურნეობის სექტორში ერთ-ერთ მასშტაბურ ინფრასტრუქტურულ მიმართულებად განიხილება. ხელისუფლების განცხადებით, ინიციატივა მიზნად ისახავს ხარისხის კონტროლის სისტემის გაძლიერებას, დაავადებების პრევენციას და ფერმერებისთვის სერვისებზე ხელმისაწვდომობის გაზრდას.

მევენახეობის სფეროში ვირუსული დაავადებების საკითხი კვლავ ერთ-ერთ მთავარ გამოწვევად რჩება, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ქვეყანა ღვინის საერთაშორისო ბაზრებზე პოზიციების გაძლიერებას ცდილობს. ამ პირობებში, ლაბორატორიული ინფრასტრუქტურის გაფართოება შესაძლოა მნიშვნელოვანი ფაქტორი გახდეს როგორც ადგილობრივი წარმოების ხარისხის გაუმჯობესებისთვის, ისე აგრარული სექტორის გრძელვადიანი განვითარებისათვის.

წყაროები

  1. საქართველოს გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს განცხადებები და მინისტრის ინტერვიუ, „რუსთავი 2“, გადაცემა „დებატები“.
  2. Food and Agriculture Organization (FAO). Plant health and vineyard disease management. ხელმისაწვდომია: https://www.fao.org
  3. National Wine Agency of Georgia. ქართული ღვინის ექსპორტის მონაცემები. ხელმისაწვდომია: https://wine.gov.ge
  4. European Food Safety Authority (EFSA). Grapevine diseases and agricultural risks. ხელმისაწვდომია: https://www.efsa.europa.eu
  5. World Organisation for Animal Health and FAO. Agricultural laboratory systems and food safety. ხელმისაწვდომია: https://www.fao.org
  6. European Commission. Plant health and certification systems in the European Union. ხელმისაწვდომია: https://food.ec.europa.eu
  7. European Union Plant Health Regulation Framework. ხელმისაწვდომია: https://eur-lex.europa.eu
  8. Organisation of Vine and Wine (OIV). Economic impact of vineyard diseases. ხელმისაწვდომია: https://www.oiv.int
  9. Italian Ministry of Agriculture. Traditional grape spirit production and regional products. ხელმისაწვდომია: https://www.politicheagricole.it

საქართველოს ბანკის მხარდაჭერით, შპს „აგრომაცივარმა“ კახეთში ნუშისა და ხეხილის ბაღები გააშენა

0
#image_title

საქართველოს ბანკი პარტნიორი ბიზნესების მხარდაჭერას და რეგიონების გაძლიერებას კვლავ აქტიურად აგრძელებს. ამჯერად, ბანკის მხარდაჭერით, შპს „აგრომაცივარმა“ ნუშის და ხეხილის ბაღები გააშენა.

პროექტის ჯამური ღირებულება 9 მილიონი ლარია. საქართველოს ბანკის მიერ განხორციელებული ინვესტიცია კი 6.5 მილიონ ლარს შეადგენს. ფინანსური რესურსი ნუშისა და ხეხილის ნერგების შეძენას, დარგვას, სარწყავი სისტემის პროექტირებას, საჭირო ტექნიკის შეძენასა და ნაწილობრივ, მიმდინარე  ხარჯების დაფარვას მოხმარდა.

აღნიშნული პროექტის ფარგლებში, კახეთში, სოფელ ბოდბისხევში, 75 ჰექტარზე ნუშის, ხოლო სოფელ კარდენახში, 50 ჰექტარზე ხეხილის ბაღი გაშენდა. კომპანია სამომავლოდ ბაღების გაზრდას, ხეხილისთვის სამაცივრე მეურნეობის მოწყობასა და ნუშის გადასამუშავებელი საწარმოს მშენებლობას გეგმავს. კომპანიის გეგმებში ასევეა პროდუქციის ექსპორტზე გატანა.

გააგრძელეთ კითხვა

სოფელ ჩუმლაყში მეხი ჩამოვარდა – დროებით გადაიკეტა თელავი-გურჯაანის ცენტრალური საავტომობილო გზა

0
სოფელ ჩუმლაყში მეხი ჩამოვარდა - დროებით გადაიკეტა თელავი-გურჯაანის ცენტრალური საავტომობილო გზა
#image_title

ძლიერი უამინდობის დროს გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ჩუმლაყში, გამთენიისას დაახლოებით 06:00 საათზე მეხი ჩამოვარდა.

მეხი სოფლის ცენტრალურ ნაწილში მდებარე ნაძვს მოხვდა, რის შედეგადაც ხე დაზიანდა და დროებით ჩაიკეტა თელავი–გურჯაანის დამაკავშირებელი მთავარი საავტომობილო გზა.

შემთხვევას მსხვერპლი არ მოჰყოლია, თუმცა ჩამოცვენილმა ტოტებმა ახლომდებარე ობიექტზე ზიანი მიაყენა — დაზიანდა მაღაზიის მინები და სათამაშო მოწყობილობები.

ადგილზე მობილიზებული იყვნენ საგანგებო სიტუაციების მართვის სამსახურის წარმომადგენლები, ასევე კრიმინალური და საპატრულო პოლიციის ჯგუფები, რომლებიც ვითარებას ადგილზე აკონტროლებდნენ.

ინციდენტის შედეგად სოფლის ნაწილში ელექტროენერგიის მიწოდება დროებით შეწყდა.

მართლმადიდებელი ეკლესია 6 მაისს წმინდა დიდმოწამე გიორგის აღსრულების დღეს აღნიშნავს

0
მართლმადიდებელი ეკლესია 6 მაისს წმინდა დიდმოწამე გიორგის აღსრულების დღეს აღნიშნავს
#image_title

მართლმადიდებელი ეკლესია 6 მაისს წმინდა დიდმოწამე გიორგის აღსრულების დღეს აღნიშნავს.

წმინდა საკვირველთმოქმედი და ძლევაშემოსილი გიორგი ქართველი ერის მფარველად მიიჩნევა და იგი საქართველოში განსაკუთრებით უყვართ.
წმინდა გიორგი მესამე საუკუნის მეორე ნახევარში, კაბადოკიაში, მდიდარ ქრისტიანულ ოჯახში დაიბადა. მოგვიანებით, იგი, რომის იმპერატორ დიოკლიტიანეს მმართველობის დროს, მხედართმთავარი გახდა.
ქრისტიანებზე დევნის დაწყების შემდეგ იგი იმპერატორს განუდგა. კერპთაყვანისმცემელმა რომის იმპერატორმა წმინდა გიორგის ქრისტეს უარყოფა მოსთხოვა. მან მრავალი სატანჯველი მოითმინა, მათ შორის – ბორბალზე გაკვრა. წმინდანს 303 წელს, 30 წლის ასაკში, მოკვეთეს თავი. იგი ეკლესიის ისტორიაში შევიდა როგორც ძლევაშემოსილი და უძლეველი ზეციური მხედარი.

საქართველოს ბულბულის“ დიდი ტურნე 7 მაისს, ბათუმიდან იწყება! დათო კენ­ჭი­აშ­ვი­ლი, თა­ვი­სი კა­რი­ე­რის ის­ტო­რი­ა­ში ერთ-ერთ ყვე­ლა­ზე მას­შტა­ბურ პრო­ექტს იწყებს

0
საქართველოს ბულბულის“ დიდი ტურნე 7 მაისს, ბათუმიდან იწყება! დათო კენ­ჭი­აშ­ვი­ლი, თა­ვი­სი კა­რი­ე­რის ის­ტო­რი­ა­ში ერთ-ერთ ყვე­ლა­ზე მას­შტა­ბურ პრო­ექტს იწყებს
#image_title

ქარ­თვე­ლე­ბის საყ­ვა­რე­ლი მომ­ღე­რა­ლი დათო კენ­ჭი­აშ­ვი­ლი, თა­ვი­სი კა­რი­ე­რის ის­ტო­რი­ა­ში ერთ-ერთ ყვე­ლა­ზე მას­შტა­ბურ პრო­ექტს იწყებს – „სა­ქარ­თვე­ლოს ბულ­ბუ­ლის“ დიდი ტურ­ნე სა­ქარ­თვე­ლოს ყვე­ლა რე­გი­ონს მო­ი­ცავს!

7 მა­ისს დათო კენ­ჭი­აშ­ვი­ლი სა­კუ­თარ და­ბა­დე­ბის დღეს სცე­ნა­ზე, მა­ყუ­რე­ბელ­თან ერ­თად აღ­ნიშ­ნავს. ტურ­ნე სა­ზე­ი­მოდ გა­იხ­სნე­ბა 7 მა­ისს, ბა­თუ­მის კულ­ტუ­რის ცენ­ტრში (სა­ზა­ფხუ­ლო თე­ატ­რში), სა­ღა­მოს 8 სა­ათ­ზე. 

ფი­ლარ­მო­ნი­ის დიდ სა­კონ­ცერ­ტო დარ­ბაზ­ში ჩა­ტა­რე­ბუ­ლი სოლო კონ­ცერ­ტის შემ­დეგ, რო­მელ­მაც სრუ­ლი ანშლა­გით ჩა­ი­ა­რა, დათო კენ­ჭი­აშ­ვი­ლი უამ­რავ წე­რილს იღებ­და გულ­და­წყვე­ტი­ლი მსმე­ნე­ლის­გან. ადა­მი­ა­ნე­ბი სხვა­დას­ხვა რე­გი­ო­ნი­დან წერ­დნენ, რომ ვერ მო­ა­ხერ­ხეს თბი­ლის­ში ჩა­მოს­ვლა და ვერ და­ეს­წრნენ მის კონ­ცერტს, რაც მომ­ღე­რალ­მა გულ­თან ახ­ლოს მი­ი­ტა­ნა.

„ფი­ლარ­მო­ნი­ის კონ­ცერ­ტის შემ­დეგ აუ­რა­ცხე­ლი რა­ო­დე­ნო­ბის წე­რი­ლებს ვი­ღებ სხვა­დას­ხვა რე­გი­ო­ნე­ბი­დან გულ­და­წყვე­ტი­ლი ხალ­ხის­გან, რომ­ლებ­მაც ვერ მო­ა­ხერ­ხეს ჩემს კონ­ცერ­ტზე თბი­ლის­ში ჩა­მოს­ვლა. ამი­ტომ გა­დავ­წყვი­ტე, თა­ვად ჩა­ვი­დე ჩემს ყვე­ლა მსმე­ნელ­თან, ყვე­ლას ჩა­ვუ­ტა­ნო ჩემი სიყ­ვა­რუ­ლი, სით­ბო და გა­ვუ­ზი­ა­რო ბედ­ნი­ე­რე­ბა. ტურ­ნეს 7 მა­ისს ბა­თუ­მი­დან ვი­წყებთ. იმე­დი მაქვს, ად­გი­ლობ­რი­ვი მუ­ნი­ცი­პა­ლი­ტე­ტე­ბი გვერ­დში და­მიდ­გე­ბი­ან ამ დიდ გზა­ზე, რომ ჩემი მსმე­ნე­ლი გა­ვა­ხა­რო“, – ამ­ბობს დათო კენ­ჭი­აშ­ვი­ლი.

გააგრძელეთ კითხვა

როგორია გენმოდიფიცირებული საკვების გავლენა ჩვენს ჯანმრთელობაზე? – გენური ინჟინერია და მისი შედეგები

0
როგორია გენმოდიფიცირებული საკვების გავლენა ჩვენს ჯანმრთელობაზე?
#image_title

როგორია გენმოდიფიცირებული საკვების გავლენა ჩვენს ჯანმრთელობაზე? – გენური ინჟინერია და მისი შედეგები.

მეცნიერების ერთ-ერთი ყველაზე საკამათო, მაგრამ ამავდროულად რევოლუციური მიმართულება – გენური ინჟინერია.

ბოსტნეული, რომელიც უფრო დიდხანს ინახება, ხილი, რომელიც ლამაზად გამოიყურება, მარცვლეული, რომელიც ნაკლებად მგრძნობიარეა გვალვისა და მავნებლების მიმართ. ეს ყველაფერი გენური ინჟინერიის შედეგია.

გააგრძელეთ კითხვა