შაბათი, აგვისტო 8, 2026
- Advertisement -
Google search engine

როგორ დავაყენოთ „ღვინო“ და არაყი შავი ქლიავისგან?

0
როგორ დავაყენოთ „ღვინო“ და არაყი შავი ქლიავისგან?
#image_title

ის, რაც მემამულეს აინტერესებს

– როგორ დავაყენოთ „ღვინო“ და არაყი შავი ქლიავისგან?

– არც ერთ ალკოჰოლურ სასმელს, გარდა ყურძნის დუღილით მიღებული სასმლისა, ღვინო არ ჰქვია!
თუ გნებავთ, რომ მაინცდამაინც შავი ქლიავის `ღვინო~ დააყენოთ, გამოაცალეთ კურკები, კარგად ჩაჭყლიტეთ ხის კასრში, თავი მოუკარით ან მჭიდროდ დახუფეთ, ურიეთ დილა-საღამოს. დუღილს რომ დაიწყებს, განსაკუთრებით მაშინ სჭირდება ყურადღება; დურდო ზემოთ ამოდის და ამორევით უკან აბრუნებთ. როცა დადუღდება, დურდო თა­ვისით დაილექება კასრის ფსკერზე. ამოიღეთ წვენი, კარგად გაწურეთ, ჩაასხით ბოცაში და დაელოდეთ დალექვას. დალექვის მერე იმდენჯერ გადაიღეთ, სანამ ლექი არ მოსცილდება. ამის შემდეგ თქვენი `ღვინო~ მზად არის.
დურდოდან შეგიძლიათ მაშინვე გამოხადოთ არაყი, შეგიძლიათ წყალი დაასხათ და მოგვიანებით გამოხადოთ. გამოხდის დროს იმდენი წყალი უნდა ჰქონდეს, რომ არ მი­იწ­ვას.

 

რა არის ბიორაგი და როგორ გამოვიყენოთ ის?

– ბიოენერგოაქტივატორ „ბიო­რაგის“ საშუ­ა­ლე­ბით შესაძლებელია:
1. გარემოს დაბინძურების გარეშე ბიოლოგი­ურად სუფთა მოსავლის მიღება;
2. მოსავლიანობის მნიშვნელოვანი გადიდება;
3. მცენარეთა განვითარების დაჩქარება, სა­ად­რეო მოსავლის აღება და დამწიფების ვა­დე­ბის შემოკლება;
4. მოსავლის ხარისხის გაუმჯობესება და პრო­­დუქციაში ცილის, ნახშირწყლების, ამინმჟა­ვებისა და სხვა ბიოორგანული ნივთიერებების რაოდენობის გადიდება;
5. მწვანე მასის გაზრდა;
6. დაავადებებისა და გარემოს არახელსაყ­რე­ლი პირო­ბების მიმართ მდგრადობის გაძ­ლი­ერება;
7. სასუქების ეფექტიანობის გადიდება, რაც მინერალური სასუქების ეკონომიის ს­აშუალებას იძლევა;
8. ნიტრატების, მძიმე ლითონებისა და რა­დი­ო­­ნუკლეიდების შემცირება სასოფლო-სა­მე­ურნეო პროდუქციაში;
9. თესლების აღმოცენების უნარის გაზრდა და კალმების სწრაფი დაფესვიანება;
10. ძნელად დასაფესვიანებელ მცენარეთა ვეგეტაციური გამრავლება;
11. ფრინველთა და ცხოველთა იმუნიტეტისა და პროდუქტიულობის გაზრდა;
12. ნაყოფმსხმოიარების რამდენიმე წლით დაჩქარება.
მგონი, ეჭვს აღარ იწვევს „ბიორაგის“ სასწა­ულმოქმედება, მით უმეტეს, რომ ორ ათეულ წელზე მეტია (1979 წლიდან) მიმდინარეობს არა მარტო მის თვისებებზე დაკვირვება, არამედ ფერმერულ მეურნეობებში მისი წარმატებით გამოყენებაც. აი, რას წერს საქართველოს სოფლის მეურნეობის აკადემიის აგროეკოლოგიური სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ნიადაგის ნაყოფიერების მონიტორინგის ლაბორატორიის გა­მგე, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქ­ტორი გ. გოგიჩაიშვილი:
„ჩვენ ბიოენერგოაქტივატორი გამოვიყენეთ სხვადასხვა ნიადაგურ-კლიმატურ პირობებში: ­ხო­­ბის, ზესტაფონის, გარდაბნის, დმანისის რა­ი­ო­ნე­ბის სხვადასხვა სოფელში, კუმისის ტბის მიდამოებში. შედეგებმა
დაადასტურა ბიოე­ნე­-რ­­გო­­აქტივატორის მა­­ღალ­­ეფექ­ტურობა. სი­მინ­დის მოსავლიანობის ნამატმა შეადგინა 80%. მცენარეებს, ჩვე­ულებრივთან შედარებით, ძლიერად ჰქონდათ ფესვთა სისტემა განვითარებული, გამოირჩეოდნენ ტაროების სიმრავლით, სიგრძითა და სიჯანსაღით. ბიოენერგოაქტივატო­რით დიდი ეფექტი იქნა მიღწეული აგრეთვე გაუთოხნავ და მცირე რაოდენობის სასუქებით დამუშავებულ ნაკვეთებზე. ამ შემთხვევაში მოსავლიანობა ბევრად აღემატებოდა ორჯერ გათოხნილი და ჩვეულებრივი აგროტექნიკით დამუშავებული ნაკვეთებიდან მიღებულ შედეგებს.
ბიოენერგოაქტივატორი სოფლის მეურნე­ობა­ში სრულიად ახალი სიტყვაა, რომე­ლიც ეკო­ლოგიურად სუფთა, მაღალი ხარისხის მოსავლის მიღების გარანტიაა“.
აი, რას გვირჩევს ბიოენერგოაქტივატორ `ბიორაგის~ ავტორი, ბატონი რამაზ გახო­კიძე:
1. სათესლე მასალის შესამოწმებლად თესლი ჩაყარეთ სუფრის მარილის ან ამონიუმის გვარჯილის 3-5%-იან ხსნარში 5-6 წუთით. დასათესად გამოიყენეთ მხოლოდ ხ­სნარში ჩაძირული თესლი, რომელიც უნდა გაირეცხოს სუფთა წყლით და გაშრეს;
2. ვირუსოვანი და სხვა დაავადებების თავიდან ასაცილებლად მშრალი თესლები უნდა გახურდეს თერმოსტატში ჯერ 30-40ºჩ-ზე, ხოლო შემდეგ 45-55ºჩ-ზე 4-6 საათის განმავლობაში. კიტრისა და პამიდვრის თესლები, განსაკუთრებით მაშინ, თუ მათი თესვა გათვალისწინებულია სათბურში, დღე-ღამის განმავლობაში უნდა მოთავსდეს 30-40ºჩ-ზე, მეორე დღე-ღამის განმავლობაში 50-52ºC -ზე, ხოლო მესამე დღეს – 70-78ºC-ზე. ამის შემდეგ თესლებს ათავსებენ „ბიორაგის“ ხსნარში.
ხსნარი ასე მოამზადეთ: ამპულაში მოთავსე­ბუ­­ლი სითხე გააზავეთ ეტიკეტზე მითი­თე­ბუ­ლი მო­ცულობის სუფთა წყალში ხის, მინის, პლასტმა­სის ან მომინანქრებულ ჭურჭელში და მოურიეთ ხის ჯოხით რამდენიმე წუთის განმავლობაში. ბიოენერგოაქტივატორის ხსნარის და­მზადება შეიძლება მასალის დამუშავებამდე 1-2 დღით ადრე.
თესლი ასე დაამუშავეთ: 1. ხსნარში მუდმივი აერაციისა და პერიოდული მორევის პირობებში ათავსებენ თესლებს: სიმინდს – 24 სთ; ლობიოს – 15 სთ; სოიას – 3 სთ; მზესუმზირას, მწვანილის თესლებს – 12 სთ; ბოსტნეულ-ბაღჩეულ კულტურებს – 20 სთ. ამ ხნის განმავლობაში ჯანსაღი თესლები იჯირჯვება და იძირება, უხარისხო – ცურავს ზედაპირზე, რომელთაც აცილებენ. 1კგ სათესლე მასალას, თესლის სიმკვრივის მიხედვით, ასველებენ 0,5-1ლ ხსნარში. ხსნარიდან ამოღებულ თესლს, ცხრილზე გაფენილს, რამდენიმე საათის განმავლობაში აშრობენ 25-30ºC ტემპერატურაზე და თესავენ 24 სა­ათის განმავლობაში. თესვის 1-2 დღით შეფერხებამ შეიძლება თესლების დაღუპვა გა­მოიწვიოს;
2. თესლების დამუშავება შეიძლება შესხუ­რებითაც. 1ც სიმინდის, ხორბლის, ქერისა და შვრი­ისათვის საჭიროა 35 ლ სამუშაო ხსნარი (ე.ი. 10 კგ-ს დასჭირდება 3,5 ლ). თესლებს ამუ­შავებენ 3-ჯერ: საცრიანი სარწყავით ასხა­მენ 15ლ ხსნარს, კარგად ურევენ და აფარებენ ბრეზენტს. 6 საათის შემდეგ მარცვალს კვლავ ასხამენ 10 ლ-ს, ხოლო მომდევნო დღეს – დარჩენილ 10 ლ-ს. მარცვლის გაჯირჯვების შემდეგ ბრეზენტს მოა­ცი­ლებენ და მარცვალს აშრობენ. მეორე დღეს მარცვალი მზად არის დასათესად. თესლის დატოვება ბრეზენტის ქვეშ 24 საათზე მეტხანს არ შეიძლება, რადგან ეს გამოიწვევს გაღივებას და გააძნელებს დათესვას.
კარტოფილის ტუბერების დამუშავება: ტუბე­რებს პრეპარატის ხსნარში ათავსებენ 1-1,5 საათით და შემდეგ რგავენ. ყვავილობამდე და ყვავილობის პერიოდში, სტიმულაციის ეფექტის გასაძლიერებლად, მცენარეებს ორჯერ ასხურებენ იმავე ხსნარს. ტუბერების დამუშავება შეიძლება შესხურებითაც. ხსნარის შესხურების შემდეგ ბოლქვების თხელ ფენას 3-6 დღის განმავლობაში ათავსებენ 20-22ºC ტემპერატურაზე, 80-95% ჰაერის ტენიანობისა და აქტიური ვენტილაციის პირობებში, შემდეგ კი რგავენ. აღნიშნული პროცედურის ჩატარებით მნიშვნელოვნად იზრდება მოსავლიანობაც და ხარისხიც.
კალმების დაფესვიანება: `ბიორაგით~ დამუ­შავებული კალმები ადვილად ფესვიანდება, თუ ისინი დროულად და სწორად არის აჭრილი. ორი სახის კალმებს აფესვიანებენ: მერქნისებრ, ანუ ერთწლიანი ყლორტის ნაწილს, და მწვანე კალამს, რომელსაც იღებენ კარგად განვითარებული გვერდითი მწვანე ყლორტებიდან. ეს კალმები წარმოადგენს სუსტად და ნახევრად გამერქნებულ დასაფესვიანებელ მასალას.
4-10 სმ სიგრძის მწვანეფოთლებიან კალმებს „ბიორაგის“ ხსნარში ათავსებენ სიგრძის ერთ მესამედზე, მერქნიან, 15-30 სმ სიგრძის, კალმებს – სიგრძის ნახევრამდე, ორ მესამედამდე ან სამ მეოთხედამდე. კალმებს ამუშავებენ მინის, ფაიფურის ან მომინანქრებულ ჭურჭელში 20-72 საათის განმავლობაში (ანალოგიურად ამუშავებენ ჩითილებს 24 საათის განმავლობაში). ხსნარის ტემპერატურა კალმების დამუშავებისას უნდა იყოს 20-25ºC. უფრო მაღალ ან დაბალ ტემპერატურაზე სასურველი შედეგი არ მი­იღება.
კონკრეტული კულტურებისათვის დიდი მნი­შ­­ვნელობა აქვს ოპტიმალურ დროს. ასე მაგა­ლითად, კივის კალმების დამუშავების ოპტიმა­ლური დროა 72 საათი, კარტოფილის ტუბერებისა – 1,5 საათი.
„ბიორაგით“ დამუშავების შემდეგ მწვანე კალ­მები გადააქვთ სათბურში. კალმების დარგვის საუკეთესო დროა დილა ან საღამო, როცა სიცხე კლებულობს. დარგვის შემდეგ კალმებს კარგად რწყავენ წვრილსაცრიანი სარწყავით. ყველაზე ხელსაყრელი ტემპერატურა, რომლის დროსაც კალმები ფესვიანდება, უმეტეს შემთხვევაში, 18-დან 30ºC-მდე მერყეობს.
– როგორ მოვაშენოთ ქამა სოკო?
– შინაურ პირობებში ქამა სოკოს (შამპინი­ონის) მოშენება შესაძლებელია სარდაფში, მიწურში, სათბურსა თუ პოლიეთილენით გადახუ­რულ კვალსათბურებში და ღია გრუნტშიც კი, სადაც გრუნტის წყლები მიწის ზედაპირიდან საკმაოდ ღრმად არის. თხრიან 2-2,5 მ სიღრმის სარდაფს და სოკო თაროებზე ან იატაკზე მოჰ­ყავთ; სხვა შემთხვევაში, აწყობენ 1-1,4 მ სიგა­ნის, 20-25 სმ სიღრმისა და სასურველი სიგრძის კვალსათბურს. მისი სახურავი გაუმჭვირვალე უნდა იყოს, ამიტომ საჭიროა მისი გადახურვა ფიცრით, შეიძლება ლერწმითაც. სარდაფი უნდა ნიავდებოდეს, რისთვისაც მიწურის კედ­ლებში გამჭოლ, მოპირისპირე სავენტილაციო ხვრელებს აყოლებენ, მათში კი დგამენ მილებს. ამ მილებს აკრავენ წვრილნასვრეტებიან ბა­დე­ებს, რათა მავნებლები არ შევიდნენ. ბოლოს კეთდება ჩასასვლელი კიბე და კარი. ამგვარ მიწურ სარდაფებში მთელი წლის განმავლობაში შესაძლებელია მოსავლის უწყვეტად აღება.
შემდეგი ეტაპია ცხენის ახალი ნაკელის შოვ­­ნა და კვალსათბურში ჩატვირთვა. ყოველ­ 10მ3-ზე საჭიროა 4-5 მ3, ანუ 1,6-2,2 ტ ნაკელი, რო­მელშიც შერეული უნდა იყოს საფენი ბზე. რო­ცა ცხენის ნაკელს ვერ შოულობენ (რაც სა­უკეთესოა), მაშინ საფენად იყენებენ ძროხის (საერთოდ, მსხვილფეხა პირუტყვის), ცხვრის ან ღორის ბზეს, ან ნახერხშერეულ ნაკელს. უპრიანია, სხვადასხვა სახის ნაკელი მშრალ ადგი­ლას დაიდგას ცალ-ცალკე გროვებად, რათა წყა­ლი არ მოხვდეს და მისი შერევა სხვადასხვა თანაფარდობით შეიძლებოდეს.
ნაკელის უკმარისობის შემთხვევაში შეიძ­ლე­ბა კომპოსტის გამოყენებაც, რომელიც ასე მზად­დება:
I ვარიანტი: 1 ტ ბზე, 3-4 ტ ცხენის ნაკელი, 4-5კგ შარდოვანა და 60 კგ თაბაშირი.
II ვარიანტი: 1 ტ ბზე, 1,5-2 ტ ცხენის ნაკელი, 200-300 კგ ქათმის ნაკელი.
კომპოსტის მომზადებას იწყებენ საკომპოს­ტე მასალის შტაბელებად ფორმირებით. თითო­ეული მათგანის სიგანე 1,5-1,6 მ უნდა იყოს, სიმაღლე – 1,5-1,6 მ. ფერმენტაციის პროცესი სათანადოდ რომ წარიმართოს, საჭიროა შტაბელში კომპონენტების ფენებად დალაგება. მა­გა­ლითად, ბზე (20-25 სმ), ნაკელი (10-15 სმ) და შარდოვანა. დალაგებულ ფენებს კარგად ასველებენ ნასვრეტებიანი სარწყა­ვით. თითოეულ შტაბელში 4-5 ასეთი ფენა უნდა იყოს. თაბაშირს ამატებენ ბოლო გადაზელისას.
კომპოსტის დამუშავებიდან 5-7 დღის შემდეგ შტაბელებში იწყება ფერმენტაცია – ტემპერატურა იმატებს 65-75º-მდე. ამ დროს საჭი­როა კომპოსტის რეგულარული დასველება, უმჯობესია, დღეში ორჯერ. შემდგომში კომპოსტის გადაზელა ნაკელის მსგავსად ხდება.
კომპოსტის დამუშავება-დასველება და სასუ­ქისა და თაბაშირის დამატება 2-3-ჯერ ხდება. კომპოსტისგან ერთგვაროვანი, ფხვიერი მა­სის მისაღებად მას ჩვეულებრივი ნაკელის ფიწ­ლე­ბით მიწაზე ერთ ფენად შლიან, შემდეგ კვლავ შტაბელებად ალაგებენ. დამუშავების პროცესში 1 ც ნაკელზე ამატებენ 250-300 გ ამონიუმის სულფატს და ერთმანეთში კარგად ურევენ.
თბილ ამინდში, უპრიანია, კომპოსტის გროვა, ანუ შტაბელი, გაკეთდეს მცირე ზომისა, ხოლო სიცივეში მის ზომებს ზრდიან და ტრაპეციის ფორმას აძლევენ.
შტაბელების მეორე დამუშავებას ატარებენ 5-6, ზოგჯერ 7-10 დღის შემდეგ. ამ დროს 1ც კომპოსტს ამატებენ 300-500 გ თაბაშირსა და 150გ სუპერფოსფატს. ამ პროცედურის შემ­დეგ ტემპერატურა შტაბელებში მატულობს 50-60º-მდე, ზოგჯერ 60-75º-მდეც კი. ასეთი შტაბე­ლები სარ­დაფებში შეაქვთ და იქ ალაგებენ. თუ ტემპერატურა დაბალია, შტაბელებს მესამედაც აფხვი­ერებენ.
კომპოსტის მომზადებას (ფერმენტაციას), რო­­­გორც წესი, 18-25 დღე სჭირდება.
როდესაც კომპოსტი ყავისფერს მიიღებს, ამი­­აკის სუნი აღარ ექნება და ბზე ადვილად მოს­წყდება, ეს ნიშნავს, რომ სოკოს მოსაყვანი გრუნ­ტი უკვე მზად არის. მნიშვნელოვანი ნიშა­ნია გრუნტის ტენიანობაც, რომელიც თბილ, მშრალ ამინდში დაახლოებით 65% უნდა იყოს. სათბურებში, რომლებიც არ თბება, ცივ ამინდში გრუნტის ტენიანობა უნდა იყოს 60%, ცივ სარ­დაფში – 55%. თუ ხელის მსუბუქი მოჭერით კომპოსტს წვენი გაუვიდა, ეს ნიშნავს, რომ მი­სი ტენიანობა 70%-მდეა; თუ ხელისგულზე მხო­ლოდ სისველის კვალი დარჩა, ტენიანობა 60%-ს არ აჭა­რ­ბებს, თუ მსუბუქად მოჭერისას ხელისგულს ნაკელის ნაწილაკები მიეწება, ტენიანობა 50%-ია; თუ კომპოსტის გუნდა ხელისგულს ცუდად ეწებება, ეს ნიშნავს, რომ ტენიანობა 40%-ია და გრუნტისთვის არ გამოდგება.
გრუნტის მომზადების შემდეგ საჭიროა სარ­­დაფში მისი შეტანა და დაგება. მანამდე აუცი­ლებელია სარდაფის კარგად განიავება, ზედმი­წევნით გაწმენდა-გასუფთავება და დეზინ­ფექ­ციის ჩატარება. სადეზინფექციოდ გამოიყენება 0,25-0,5ლ 40%-იანი ფორმალინი, გაზავებული 10ლ წყალში. 1მ2-ზე საჭიროა 0,25ლ ამგვა­რი ხსნარი. შესხურების შემდეგ სარდაფის კარ-­ფან­ჯარა და სავენტილაციო მილები 2 დღე-­ღა­მის განმავლობაში იხურება.
თუ სოკო სტელაჟების გარეშე ერთ იარუს­ზე უნდა მოშენდეს, დამუშავებულ კომპოსტს შლიან პირდაპირ იატაკზე, 40-45 სმ სისქეზე და ტკეპნიან მანამდე, ვიდრე ფენა 25-30 სმ-მდე დაიწევს. თუ კომპოსტი ნაკლებტენიანია, სარწყავით ზომიერად ასველებენ.
შამპინიონის მოსაყვანად აკეთებენ 0,7-0,8მ სიგანისა და 22-25 სმ სიმაღლის კვლებს.
მიცელიუმის ჩათესვა. 10-20 დღის შემდეგ, როგორც კი კვლებში ტემპერატურა 25º-მდე და­იწევს, იწყებენ მიცელიუმის ჩათესვას. სა­უკე­თე­სო ხარისხისაა სტერილურ პირობებში გაზრდილი ახალი მიცელიუმი.
მიცელიუმის ჩათესვა ხდება პალოების გა­მოყენებით – მათი საშუალებით გრუნტს 4-7სმ-ით ასწევენ, პატარა ფოსოში მოათავსებენ 20-30გ მიცელიუმის შემცველ მასას და გრუნტს აფა­რე­ბენ. მიცელიუმს თესავენ ჭადრაკულად – ერთ­მანეთისგან 25X25 სმ-ის დაცილებით. დარ­გვის ნორმაა 1 მ2-ზე 400-500 გ.
7-10 დღის შემდეგ, როდესაც მიცელიუმი ჩა­იზრდება, სარდაფში ჰაერის ტემპერატურას 12-14º-მდე აყენებენ. მიცელიუმის შესამოწმებ­ლად ფრთხილად ასწევენ ნაკელს სხვადასხვა ად­გილზე – თუ მიცელიუმი დარგული ადგილის ირ­გვლივ 1-2 სმ-ით გაზრდილია, შედეგი და­მაკ­მაყოფილებლად ფასდება. დათესვიდან 18-20 დღის შემდეგ, როცა მიცელიუმი 4-5 სმ-ზე გა­იზ­რდება, ჩათესილი ადგილის გარშემო მიწას აყ­რიან. ამისთვის საუკეთესოა ბოსტნის სილნარი, რომელიც მანამდე ნაკელით ან ნეშომპალით იყო განოყიერებული. ასეთ მიწას, გაფხვიერებულსა და გაცრილს, აყრიან კვლებს 4-5 სმ სისქეზე; დატკეპნა არ არის საჭირო, რათა აერაცია არ დაირღვეს.
მოვლა. კვლებზე გაცრილი მიწის მობნევის შემდეგ გრუნტში ტემპერატურა 10-12º-მდე ეცემა, რაც ნაყოფიანობის მთელ პერიოდში უნდა შენარჩუნდეს. ტენიანობა უნდა შეადგენდეს 60-70%-ს (ხელის მოჭერისას ხელისგულზე სისვე­ლე არ უნდა დარჩეს). თუ ტენიანობა დაქვეი­თე­ბულია (ნიადაგი მუჭში ცუდად გუნდავდება), აუცილებელია წვრილნასვრეტებიანი სარწყა­ვით მორწყვა, 1 მ2-ზე ასხამენ 2-5ლ წყალს. არ შე­იძლება წყალმა კვლის ქვედა ფენაში ჩაჟო­ნოს, ეს მიცელიუმის ნაადრევ დაბერებასა და დაღუპვას გამოიწვევს.
მოსარწყავად 10-12º-მდე ტემპერატურის სუ­ფ­თა, თბილ წყალს იყენებენ. სარდაფი რეგუ­ლა­რულად უნდა ნიავდებოდეს, ჰაერის ტემპე­რა­ტურა – 15-17º, შეფარდებითი ტენიანობა კი 85-90% უნდა იყოს.
მოსავლის აღება. შამპინიონი მოსავალს იძ­ლევა მიცელიუმზე მიწის დაყრიდან 15-40 დღის განმავლობაში, უფრო ხშირად კი 20-25 დღის შემდეგ, რაც მოყვანის პირობებზეა დამოკი­დე­ბული.
პირველი მოსავალი, როგორც წესი, მცირეა, დაახლოებით 5-7 დღის შემდეგ იმატებს და უცბად წყდება. ასეთი თანამიმდევრობა 5-7-ჯერ მეორდება, რის შემდეგაც ჩნდება ერთეული სო­კოები. ყველაზე დიდი მოსავალი მიიღება მოსავლიანობის დაწყებიდან 20-40 დღის შემდეგ. მისი ხანგრძლივობა უფრო ხშირად სამ-ოთხ თვეს გრძელდება.
სოკოს კრეფენ, როცა ფეხსა და ქუდს შორის საბურველი იწყებს განვითარებას. მოკრეფის დაგვიანების შემთხვევაში ის იგლიჯება და ქუდი იხსნება – ასეთი სოკოები არასტანდარტულია. სოკოს იღებენ ძალიან ფრთხილად, რათა მიცელიუმი არ დაზიანდეს; ამისათვის სოკოს არ გლეჯენ, ნელ-ნელა ატრიალებენ, თითქოს ამოხრახნა უნდათო, და ფრთხილად ამოსწევენ, რათა არც ფეხი დაზიანდეს და არც მიცელიუმი. ქამა სოკო იკრიფება ყოველდღე, საშუალო მოსავალი 1 მ2-ზე 3-6 კგ-ია.
სოკოს მოყვანას გარკვეული გამოცდილება სჭირდება, მაგრამ როცა საქმეში გაიწაფებით, კარგ შემოსავალსაც მიიღებთ.
– რით გავაშენოთ ქარსაფარი ზოლი ?
– შეგიძლიათ დარგოთ კედარი. კედრის თესლის შეძენა შეიძლება ქალაქის გამწვა­ნების სა­ნერგეში, თუ ასეთი კიდევ არსებობს, შეიძლება ამის შესახებ უფრო დამაჯერე­ბელი პასუხი გაგცენ მემამულეთა კავშირის თანამშრომლებმა. თუ თქვენი მიწის ნაკვეთი ურ­წყავია და ღმერთის იმედზე ხართ, ასეთ ადგილზე კვიპაროსების გა­შენება ჯობს. თუ თქვენი მიწის ნაკვეთი სარ­წყა­ვია, მაშინ ქარსაფრის გაშენება უფულოდაც შე­იძ­ლება. მო­ჭერით ტირიფის სწორი, 1-1,5 მ-იანი ტოტები, დარგეთ ერთმანეთისგან 3 მ-ის დაცი­ლებით და შუაში ჩარგეთ ქაცვი. ტირიფი ყველა მდინარის ნაპირზე იზრდება, ქაცვი – მდინარე ივრის სანაპიროზე. თქვენ ერთდროულად ქარსაფარიც გექნებათ, შეუვალი ღობეც და ქაცვის უძვირფასესი ნაყოფიც. თუ ქაცვის მოსათხრელად შორს წასვლა დაგეზაროთ, მაშინ ტირიფებს შორის მაყვალი დარგეთ; არც ეს გახლავთ ურიგო ღობე, ხოლო მაყვლის ნაყოფი რომ საუკეთესოა, ეს გეცოდინებათ.
– გვაქვს ნაკვეთი წითელმიწა ნიადაგით, ანუ „აყალო მიწა“; რა სასუქი გამოვიყენოთ, რომ იგი უხვმოსავლიანი გახდეს, სად შეიძლება სასუქის შეძენა?
– ის, რასაც თქვენ „წითელმიწას“ უწოდებთ, რა თქმა უნდა, არასწორია, რადგან „წითელმიწა“ მხოლოდ დასავლეთ საქართველოსთვის არის დამახასიათებელი, ხოლო „აყა­ლო“ იგივეა, რაც თიხა. ასეა თუ ისე, ასეთი ნიადაგი აუცილებლად მცირემოსავლიანი იქნება, მაგრამ ნუ შეშფოთდებით.
ნებისმიერ ნიადაგს 3 წელიწადში ერთხელ სჭირდება განოყიერება, თქვენი ნიადაგის ტიპს – მით უმეტეს. ერთადერთი სასუქი, რომელსაც მე გირჩევთ, გახლავთ ორგანული, ანუ ნაკე­ლი. კარგია ტორფი და კომპოსტი, რომელიც ყვე­ლაზე უფრო ხელმისაწვდომია. რაც შეეხება ნაკელის შეძენას, მისი შოვნა შეიძლება, ხოლო ტორფი ხშირად აქვს მემამულეთა კავშირს.
– როგორ მზადდება კომპოსტი?
– კომპოსტში შესაძლოა შედიოდეს: გაფუჭე­ბული საკვები პროდუქტები, სამზარე­ულოს ნარ­ჩენები, ნახერხი, ტყის საფენი, დამპალი ჩა­ლა, ჩა­მოცვენილი ფოთლები, დაქუცმაცებული სა­რე­ველა მცენარეები, ოღონდ უთესლოდ აღებული. ერთი სიტყვით, ყველაფერი, რაც გაიხრწნება.
კომპოსტი დააწყვეთ 2-4 მ სიგანის და 1-2მ სიმაღლის გროვებად. სიგრძეს არა აქვს მნიშვნე­ლობა. აღმოსავლეთ საქართველოში გრო­ვა თავსდება ღია ცის ქვეშ, ორმოში, ჩა­ლა­გა­და­ფა­რებული, ხოლო დასავლეთში ორმო უნდა დაიცვათ ნალექისგან.
გროვისათვის ადგილი წინასწარ უნდა მოს­წორდეს და მოიტკეპნოს, ზედ დაეფინოს 15-20სმ სისქის კორდის მიწა, ნიადაგის ნეშომპალა ან ტორ­ფი, რომელსაც დაეყრება დაქუცმაცებული სა­კომპოსტე მასალა. ყოველი ფენა კარგად დაიტკეპნება.
საუკეთესო შედეგს იძლევა კომპოსტის გრო­ვაში მისი წონის 1-2% ფოსფორიტის ფქვილის დამატება. გროვა დროგამოშვებით უნდა მოირწყას წყლით, წუნწუხით ან წ­ყალ­ში გაზავებული ფეკალური მასით, ისე, რომ კომპოსტი მუდამ ზომიერად სველი იყოს. დაკომპოსტების პერიოდში გროვას დასჭირდება 1-2-ჯერ არევა. კომპოსტი მზად იქნება 5-6 თვის შემდეგ. მისი სასუქად გამოყენება შეიძლება, როცა მთელი მასა მუქ ფერს მიიღებს.
ორგანული სასუქების შეტანა ნებისმიერი ტიპის ნიადაგში იმიტომ გახლავთ სასურველი, რომ გარდა საჭირო ნივთიერებებით მისი გამდიდრებისა, ყალიბდება ნიადაგის სტრუქტურა, რაც აუცილებელია.
– რა და როგორ დავრგოთ აივანზე ან სახლის სახურავზე, რომელსაც ბრტყელი გადახურვა აქვს?
– სახლის სახურავსა და აივანზე, ფაქტობ­რივად, ყველა სახის მცენარის გაშენება შე­იძ­ლება, როგორც ბალახოვანი, ისე ბუჩქოვანი და ხემცენარეების. მაგრამ ამ სიამოვნებას გარკვეული ინვენტარი და, რა თქმა უნდა, შესაბამისი თანხები ესაჭიროება. სახლის ბ­რტყელ სახურავზე ბაღის გაშენების პრაქტიკა დღევანდელი მსოფლიოს ყველა ქვეყანაში არსებობს, რის­თვისაც სახლის მშენებლობისას საჭირო მოწყობილობას ითვალისწინებენ. ჩვენს პირობებში ყვე­­ლაფერი თქვენ თვითონ უნდა მოიფიქროთ. ასე, მაგალითად, ხეები და ბუჩქები შესანიშნავად გრძნობენ თავს ძველ, გამოუსადეგარ კასრებში, ლითონისაგან შეკრულ კუბებში, ვედროებში, შესაბამისი ზომის ხის ყუთებში და ა.შ. ოღონდ უნდა გაითვალისწინოთ, რომ სახურავზე ძლიერ აჭერს მზე და მეტალის ქოთნები, კუბები, კასრები და ა.შ. აუცილებლად თეთრად უნდა შეიღებოს. განსაკუთრებით საყურადღებოა აქ გაშენებული მცენარეების წყლით მომარაგება, ყოველდღე თუ არა, ორ დღეში ერთხელ აუცილებლად უნდა მოირწყოს და შეშრობისთანავე ნიადაგი გაფხვიერდეს.
ნიადაგად გამოიყენეთ ნეშომპალით მდი­და­რი მიწა. კასრს ფსკერი აუცილებლად გახვ­რე­ტილი უნდა ჰქონდეს და მდინარის კენჭებით მოხრეშილი. კასრიდან დაწრეტილი წყალი უნდა გროვდებოდეს სადგამში (ისე, როგორც ქოთნის მცენარეებში) და ზედ მიდუღებული მილით წყალი იღვრებოდეს სანიაღვრეში. სხვათა შორის, ერთი ძირი ვაზისთვის ან ხემცენარის დასარგავად ძველი აბაზანაც გამოდგება, მას ხომ წყლის გამოსასვლელიც აქვს. მასში, ვაზთან თუ ხესთან ერთად, შეგიძლიათ მწვანილიც მოიყვანოთ. როცა სახუ­რავზე ან აივანზე გასაშენებელ ხეებზეა ლაპარაკი, იგულისხმება ნაგალა საძირეზე დამყნილი ხეები. დარგვით კი შეგიძლიათ დარგოთ: ვაშლი, მსხალი, ატამი, ლეღვი, თხილი და ა.შ. სახურავზე, თუ ამისთვის საკმარისი ფართობია, იმდენი ყურძნის მოყვანა შეიძლება, რომ ღვინოც დაწუროთ.
შესანიშნავი კოინდრის მოლის აბიბინება შე­იძლება სახურავზე, თუ შესაბამის ორ­ფსკერიან, ნებისმიერი ფორმის მეტალის ჭურჭელს შე­აკ­ვრევინებთ. ანდა შეიძლება სადგამი მეტალის იყოს და რაშიც მცენარე ითესება – ფიცრისგან შეკრული.
დანარჩენი თქვენს ფანტაზიაზეა დამოკი­დე­ბული.
– გთხოვთ მიპასუხოთ, სად არის ფიჭვის ხე გავრცელებული, რა დადებითი თვი­სებები აქვს მას და რაში იყენებენ დღესდღეობით?
– ფიჭვი მარადმწვანე წიწვიანი ხეების, იშვიათად გართხმული ბუჩქების, გვარია ფ­ი­ჭ­ვისებრთა ოჯახში. მისი სიმაღლე 1,5 მ-დან 50-75 მ-მდეა. გვალვაგამძლე და სინათლისმოყვარული მცე­ნა­რეა, დაჩრდილვას ვერ იტანს; ტყეებს ქმნის როგორც მდიდარ, ისე მწირ და ქვიან ნიადაგზე, კირქვებსა და ტორფიან ადგილებში. 10-მდე სახეობაა გავრცელებული ჩრდილო ნახევარსფეროში; საქართველოში ფიჭვის 4 სახეობა გვხვდება: კავკასიური, ანუ სოსნოვსკის ფიჭვი, ბიჭვინთის, ელდარისა და კოხის. ჩვენში თითქმის ყველგანაა გავ­რცელებული, უმთავრესად მთის ზედა სარტყელში. დიდ მასივებს ქმნის სამხრეთ და აღმოსავლეთ საქართველოში. თბილისის შემოგარენის გამწვანებაში არსებული წიწვიანების 99% ფიჭვია. იძლევა კარგ სამშენებლო მერქანს; წიწვი შეიცავს ეთერზეთს – წიწვის სუნის მქონე მოყვითალო-მომწვანო ფერის სითხეს, რომელიც გა­მოიყენება პარფიუმერიაში, ხოლო ფიჭვის კვირტები – მედიცინაში.
– სექტემბერში თუ შეიძლება რამე დაითესოს, რომ გვიანი შემოდგომისათვის მოსავალი მივიღოთ (ლაპარაკია კიტრის, პამიდვრის, ხახვისა და მწვანილის დათესვაზე); პერსპექტივაში რა ხეხილის გაშენება ჯობია?
– რაც შეეხება ბოსტნეული კულტურების თესვასა და მერქნიანების დარგვას, სექტემბერში არაფერი ითესება. 10 ნოემბრიდან 20 დეკემბრამდე შეგიძლიათ დათესოთ ნიორი.
ფოთოლცვენის დამთავრების შემდეგ დარგეთ ნებისმიერი მერქნიანი მცენარე (ხე და ბუჩქი).
– როგორ დავაყენოთ „ღვინო“ და არაყი შავი ქლიავისგან?
– არც ერთ ალკოჰოლურ სასმელს, გარდა ყურძნის დუღილით მიღებული სასმლისა, ღვინო არ ჰქვია!
თუ გნებავთ, რომ მაინცდამაინც შავი ქლიავის `ღვინო~ დააყენოთ, გამოაცალეთ კურკები, კარგად ჩაჭყლიტეთ ხის კასრში, თავი მოუკარით ან მჭიდროდ დახუფეთ, ურიეთ დილა-საღამოს. დუღილს რომ დაიწყებს, განსაკუთრებით მაშინ სჭირდება ყურადღება; დურდო ზემოთ ამოდის და ამორევით უკან აბრუნებთ. როცა დადუღდება, დურდო თა­ვისით დაილექება კასრის ფსკერზე. ამოიღეთ წვენი, კარგად გაწურეთ, ჩაასხით ბოცაში და დაელოდეთ დალექვას. დალექვის მერე იმდენჯერ გადაიღეთ, სანამ ლექი არ მოსცილდება. ამის შემდეგ თქვენი `ღვინო~ მზად არის.
დურდოდან შეგიძლიათ მაშინვე გამოხადოთ არაყი, შეგიძლიათ წყალი დაასხათ და მოგვიანებით გამოხადოთ. გამოხდის დროს იმდენი წყალი უნდა ჰქონდეს, რომ არ მი­იწ­ვას.
– მყავს ტალღისებური თუთიყუში, დასცვივდა ბუმბული, სულ გაუშიშვლდა თავი და მკერდი. როგორ ვუმკურნალოთ მას?
– ბუმბულის ცვენის მიზეზი შეიძლება იყოს ფრინველის ცუდი ზნე. როცა ფრინველებს სრულ­ფასოვანი ცხოველური და მინერალური საკ­ვები აკლიათ, ისინი ერთმანეთს ჯერ ბუმბულს აწიწკნიან, ხოლო შემდეგ ხორცს. თუ თქვენი თუთიყუში მარტოა, შესაძლებელია, ჰყავდეს პარა­ზი­ტი – ბუმბულიჭამია. სანამ მთლად არ გაშიშვლებულა, მიაკი­თხეთ ზოოვეტერინარს. არ არის გამორიცხული, კარგი კონსულტაცია მიიღოთ აგრეთვე ზოომაღაზიასა ან ზოოპარკში. მანამდე კი გირჩევთ, გაპუტულ ადგილებზე ზეთი ან ქონი წაუსვათ.
– საჭიროა თუ არა რაიმე წამალი ან ვიტამინები ინდაურის ჭუკებისა და წიწილე­ბის გა­საზ­რდელად?
– მემამულეთა კავშირში იყიდება აკადემი­კოს რამაზ გახოკიძის მიერ მრავალწლოვანი ცდების შედეგად მიღებული ბიოლოგიური ნაერთი `ბიორაგი~, რომელიც გახლავთ ერთ-ერთი საუკეთესო საშუალება წიწილებისა და ჭუკების გასაზრდელად.
– საქართველოს ბაზრებსა ან სათესლე მეურნეობებში შესაძლებელია თუ არა შევიძინო დიდი რაოდენობით გოგრის თესლი (დაახლ. 15 ტომარა წელიწადში)?
– გოგრის თესლის შოვნა საქართველოში წარმოუდგენელია. გოგრა დიდი რაოდე­ნობით მოჰყავთ შუა აზიასა და აზერბაიჯანში. შეიძლება იქ სცადოთ მისი შოვნა.
– გთხოვთ, მოგვითხროთ კარტოფილის პლა­ნტაციის დაავადებებზე, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაზე, როცა ყვავილობამდე მცენარე გადაიკრავს ჟანგისფერს, რაც ვრცელდება მთელ პლანტაციაზე და ყვავილობას უშლის ხელს.
– კარტოფილის იმ უამრავ დაავადებათა შორის, რაც დღეისთვის ცნობილია, საყურადღებოა 20-მდე ყველაზე გავრცელებული და განსაკუთრებით საშიში დაავადება.
ერთი უმნიშვნელო ნიშნით, რასაც თქვენ გვა­წვდით, ძნელია დაავადების სახეობის დადგენა. სავარაუდოა, ეს იყოს ე.წ. ფიტოფტოროზი, ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელე­ბული დაავადება. ამ დაავადების თავიდან ასაცილებლად საჭიროა:
1. სათესლე ტუბერები გაღივდეს სინათლეზე და ამის შემდეგ გადაირჩეს. 20-25 დღის შემდეგ ტუბერებზე გა­მოჩნდება ფიტოფტოროზის ნიშნები – მუქი ფერის ლაქები.
2. გასაღივებლად ან დასათესად გადარჩეული ტუბერების შეწამვლა ხსნარით – 2გ შაბიამანი და 10 გ კალიუმის პერმანგანატი (`მარგანცოვკა~) გახსენით 10ლ წყალში და 2ლ შეასხურეთ 100კგ კარტოფილს, ან მხოლოდ შაბიამანი – 2გ 10ლ წყალზე.
– არც ისე დიდი ხნის წინ სახლში გაჩნდა ე.წ. ხის ჩრჩილი. ნასვრეტები შევამჩნიე როგორც პარკეტზე, ასევე ხის კედლებსა და თაროებზე. გვირჩიეთ, როგორ მოვიშოროთ.
– მართლაც მერქნის დაუძინებელი მტერია ხოჭო, რომელსაც რკილი ჰქვია. არსებობს ბინის რკილი, რომელიც აზიანებს ხის კედლებსა და იატაკს; ავეჯის რკილი – აზიანებს ავეჯს, ხის ჩარჩოებს, იატაკს; ხორბლის რკილი – აზიანებს ხორბლის ნაწარმს, წიგნებს და სხვ. ეს მცირე ზომის ხოჭო, რომლის სიგრძე 2-დან 8 მმ-მდეა, პირდაპირ მტრად მოგვევლინა, რადგან მისი მოსპობა საკმაოდ შრომატევადია და ხშირად უშედეგოც. არადა, არსებობს მრავალი საშუალება მის მოსაშორებლად: ვაზელინის ზეთი; 3 წილი სკიპიდარისა და 1 წილი ნავთის ნარევი; შეიძლება აგრეთვე ბენზინში გახსნილი ნაფტალინის გამოყენებაც. ამ საშუალებებით შეიძლება დაზიანებული ადგილების გაწმენდაც და ხოჭოსგან დახრულ ნასვრეტებში მათი შესხურება შპრი­ცით, რის შემდეგაც უნდა ამოილესოს უნივერსა­ლური ან ჩვეულებრივი ფანჯრის მინის საგოზავით, პარაფინით, ცვილით. 2-3 კვირის შემდეგ ასეთი პროცედურა გაიმეორეთ, ერთი თვის შემდეგ შეამოწმეთ ხოლმე რეგულარულად, ხომ არ გაჩნდა ახალი ნასვრეტები.

გახსოვდეთ

რკილის წინააღმდეგ ბრძოლის სა­უ­კეთესო საშუალებაა პროფილაქტიკური ღონისძიებები: პირველ რიგში, ხშირად გაანიავეთ ბინა, ასევე ხშირად გაწმინდეთ ავეჯი, იატაკი, ხის ჩარჩოები სკიპიდარის შემცველი მასტიკით.
საუკეთესო საშუალება, რომლითაც შე­გიძლიათ დაამუშაოთ რკილისგან დაზი­ანებული მერქანი, გახლავთ ვაზელინის ზეთი, მით უმეტეს, არც სპეციფიკური სუნი აქვს და არც ცეცხლსაშიშია.

გააგრძელეთ კითხვა

ლიმონი კასრში –  ლიმონის ბუჩქი ციტრუსებიდან ერთადერთია, რო­მელიც ოთახის პირობებში კარგად ხა­რობს და მოსავალსაც იძლევა.

წყარო: ნიკოლოზ იოსებიძე, ყველაფერი საოჯახო მეურნეობის შესახებ (გამომცემლობა პალიტრა L)

დავით სონღულაშვილი: საქართველოს სოფლის მეურნეობის პროდუქცია პირდაპირ უნდა ასოცირდებოდეს მაღალ ხარისხთან, ეს არის მთავარი მიზანი, რომელსაც აუცილებლად მივაღწევთ თანმიმდევრული რეფორმით

0
„წლევანდელი მოსავლის მაჩვენებლები საკმაოდ მაღალია - ატამი და ვაშლატამა ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი საექსპორტო პროდუქტია“-დავით სონღულაშვილი
#image_title

გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრმა აგროპროდუქციის ხარისხის და მოსავლის ორგანიზებულად დაბინავების მნიშვნელობაზე ისაუბრა, – ინფორმაციას გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტრო ავრცელებს.

მისივე თქმით, საქართველოს სოფლის მეურნეობის პროდუქცია პირდაპირ უნდა ასოცირდებოდეს მაღალ ხარისხთან.

„სახელმწიფომ აქტიური მონაწილეობა მიიღო დაბალი ხარისხის, არასტანდარტული ვაშლის დაბინავებაში. ახლა უკვე აქტიურად მიმდინარეობს ციტრუსის კრეფის სეზონი. ორი კვირის წინ ვიყავით აჭარაში, სადაც, აჭარის მთავრობის კოორდინაციით და ჩვენი მხარდაჭერით, საკოორდინაციო შტაბი გაიხსნა. ჩვენი პირველი რიგის ამოცანაა, მივიღოთ ხარისხიანი მოსავალი; ამავდროულად, მოსავალი რასაც მივიღებთ, შესაბამისად და სრულად იყოს დაბინავებული“, – აღნიშნა დავით სონღულაშვილმა.

მინისტრის განცხადებით, საქართველოს სოფლის მეურნეობის პროდუქცია პირდაპირ უნდა ასოცირდებოდეს მაღალ ხარისხთან. ეს არის მთავარი მიზანი, რომელსაც აუცილებლად მივაღწევთ თანმიმდევრული რეფორმით.

დღეის მდგომარეობით, სახელმწიფო პროგრამაში ჩართულმა ხილის გადამმუშავებელმა 15 საწარმომ 30,000 ტონაზე მეტი არასტანდარტული ვაშლი ჩაიბარა. შედეგად, ფერმერებმა 9 მლნ ლარზე მეტი შემოსავალი მიიღეს, სახელმწიფო დაფინანსება 3 მლნ ლარზე მეტს შეადგენს.

არასტანდარტული ვაშლის მოსავლის რეალიზაციის ხელშეწყობის პროგრამით უზრუნველყოფილია მოსავლის სრულად დაბინავება. არასტანდარტულ ვაშლს იბარებენ ხილის გადამმუშავებელი საწარმოები შიდა ქართლის, კახეთის, სამცხე-ჯავახეთის, მცხეთა-მთიანეთის და რაჭა-ლეჩხუმი ქვემო სვანეთის რეგიონში.

აღსანიშნავია, რომ 2025 წლის 1 აგვისტოდან 16 ნოემბრის ჩათვლით საქართველოდან ექსპორტირებულია 3.4 მლნ აშშ დოლარის ღირებულების 4.8 ათასი ტონა ვაშლი.

წინა წლის ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით, ექსპორტირებული ვაშლის რაოდენობა 7%-ით (299 ტონა), ხოლო ღირებულება 19%-ით (542 ათასი აშშ დოლარი) გაიზარდა.

ვეტერინარული მანიპულაციები 5840 მიუსაფარ ცხოველს ჩაუტარდა

0
ვეტერინარული მანიპულაციები 5840 მიუსაფარ ცხოველს ჩაუტარდა
#image_title

სურსათის ეროვნული სააგენტოს ინფორმაციით, მიუსაფარი და მიკედლებული ცხოველების პოპულაციის მართვის საპილოტე პროგრამის ფარგლებში, 16 ნოემბრის მდგომარეობით, აჭარის, იმერეთის, კახეთის რეგიონებსა და ბორჯომის მუნიციპალიტეტში აყვანილი და თავშესაფრებში გადაყვანილია 5840 ძაღლი/კატა.

ცხოველებს ჩაუტარდა შემდეგი მანიპულაციები:

ცოფის საწინააღმდეგო ვაქცინით აიცრა 5840 ძაღლი/კატა;

სტერილიზაცია/კასტრაცია ჩაუტარდა 5712 ცხოველს;

იდენტიფიცირდა/საყურე ნიშნით დაითაგა 5812 (28 ძაღლს ჰქონდა სხვადასხვა ორგანიზაციის მიერ დადებული საყურე ნიშანი);

ბუნებრივ გარემოში დაბრუნდა 5712.

128 ძაღლი/კატა ამჟამად იმყოფება თავშესაფარში და ვეტერინარული მანიპულაციების დასრულების შემდეგ ეტაპობრივად დაუბრუნდება გარემოს.

საქართველოს მთავრობის განკარგულებით (N 1019, 2025 წლის 26 ივნისი), გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროს კოორდინაციით, სურსათის ეროვნულმა სააგენტომ უპატრონო/მიკედლებული ცხოველების (ძაღლი, კატა) პოპულაციის მართვის საპილოტე პროგრამას ახორციელებს. პროგრამა ითვალისწინებს უპატრონო/მიკედლებული ცხოველების კასტრაცია-სტერილიზაციას, ვაქცინაციას, დიაგნოსტიკურ ტესტირებას, იდენტიფიკაცია-რეგისტრაციას.

აღნიშნული ღონისძიებები ხელს შეუწყობს ცხოველების პოპულაციის მართვას, მათ ჯანმრთელობაზე ზედამხედველობას, ცოფის და სხვა დაავადებების პრევენციას, რაც ხელს შეუწყობს უსაფრთხო გარემოს შექმნას ადამიანისა და ცხოველებისთვის.

პროგრამა აჭარას, იმერეთისა და კახეთის რეგიონებს და ბორჯომის მუნიციპალიტეტს მოიცავს.

პროგრამის ფარგლებში განსაზღვრულია 9000 უპატრონო/მიკედლებული ცხოველის ქუჩებიდან აყვანა და განსაზღვრულ თავშესაფარში გადაყვანა შესაბამისი მანიპულაციების ჩასატარებლად.

წელს საქართველოში ყველაზე მეტი რაოდენობის ყურძნის მოსავალი – 340 000 ტონა დაფიქსირდა – წელს პირველად განისაზღვრა დიფერენცირებული ფასი ყურძნის ხარისხის მიხედვით

0
არასტანდარტულ ვაშლს სახელმწიფო წელსაც დაასუბსიდირებს
#image_title

გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრმა 2025 წლის რთველი შეაჯამა და აღნიშნა, რომ წელს დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში ყველაზე მეტი რაოდენობის ყურძნის მოსავალი – 340 000 ტონა დაფიქსირდა.

„მხოლოდ კახეთში, რომელიც არის მევენახეობის ძირითადი რეგიონი, 330 000 ტონამდე მოსავალი დაიკრიფა, რაც შარშანდელთან შედარებით 40 000 ტონით მეტია. რაჭაში 3000 ტონამდე ყურძენი დაიკრიფა, მაშინ როცა, გასულ წლებში 1500 ტონამდე ფიქსირდებოდა, მეტი არ იყო. ასეთი მოსავლის პირობებში, პირველი გამოწვევა რაც იყო, მაქსიმალურად ორგანიზებულად ჩატარებულიყო რთველი, სრულად დაბინავებულიყო მოსავალი. ამ რაოდენობის ყურძნის დაბინავებას შესაბამისი მოცულობები სჭირდება. 22 000-მა მევენახემ მიიღო მოსავალი, რომელიც დააბინავა კერძო სექტორმა და სახელმწიფომ ერთობლივად. ჯამში, რთველის მიმდინარეობის პროცესში, 475 მილიონი ლარი შევიდა სექტორში, რაც უპრეცედენტო და მნიშვნელოვანია. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ წელს პირველად რთველის სუბსიდია არ განხორციელებულა, მოხდა მოსახლეობისგან ჭარბი მოსავლის შესყიდვა“, – აღნიშნა დავით სონღულაშვილმა.

მინისტრის განცხადებით, წელს პირველად განისაზღვრა დიფერენცირებული ფასი ყურძნის ხარისხის მიხედვით. მომავალში კიდევ უფრო მეტად გამკაცრდება და მეტად მიექცევა ყურადღება ხარისხს. აღნიშნულთან დაკავშირებით, ღვინის ეროვნულ სააგენტოს ექნება შესაბამისი განცხადებები, რასაც მევენახეებმა ყურადღება უნდა მიაქციონ. ხარისხიანი მოსავალი პრინციპულად მნიშვნელოვანია.

როგორ მოვიქცეთ, რა ვუყოთ ჩამოცვენილ ფოთოლს…

0
ჩამოცვენილი შემოდგომის ფოთლები ბაღში ბუნებრივი კომპოსტისთვის ეკოლოგიური სოფლის მეურნეობა
ბაღში ჩამოცვენილი ფოთლების მოგროვება შეიძლება ვნებდეს ნიადაგსა და ეკოსისტემას. ბუნებრივი კომპოსტი, სასარგებლო მწერების თავშესაფარი და ნიადაგის დაცვა - მთავარი მიზეზები, რატომ უნდა დავტოვოთ ფოთლები.

ჩამოცვენილი ფოთლების საკითხი – როგორ მოვიქცეთ სწორად?
❗️ დაწვა არასდროს არის კარგი გამოსავალი.

დეკორატიულ ბაღებში – განსაკუთრებით იქ, სადაც გვაქვს გაზონი და მრავალფეროვანი დეკორატიული მცენარეები – ფოთლების დატოვება დიდ ზიანს იწვევს.

როცა ფოთოლი ბუჩქებთან ან ნიადაგზე დიდი ფენით გროვდება:

  • ზედმეტად ინახავს ტენს,

  • ფესვები ჰაერს ვერ იღებენ და იხუთებიან,

  • იქმნება სოკოვანი გარემო,

  • იწყება ღეროს ლპობა და დაავადებების გავრცელება.

🌿 რომელი მცენარეებისთვის არის ფოთლების დაგროვება განსაკუთრებით მავნებელი?

ფოთლების სქელი ფენა არ შეიძლება დატოვდეს შემდეგთან:

  • ვარდები

  • ბზა

  • ტუია

  • ნაძვები

  • ჰორტენზია

  • ბარბარა / კოწახური

  • იაპონური გვიმრა

  • ლიატრისი

  • ირმის რქა

  • გეიჰერა

  • ჰოსტა

  • მიწაზე გაწვერილი მცენარეები generally

  • ღვია – ფოთოლი ადვილად იჭედება შიგნით და იწყება ლპობა, სოკო, გამოფიტვა

🌱 რასთან შეიძლება ფოთლის თხლად გაშლა (მულჩირება)?

ზოგ მცენარეს ფოთლის მულჩირება სრულიად უხდება, თუ ფოთოლი ჯანმრთელია:

ხეხილი:

  • ვაშლი – ფერმერებიც ხშირად ტოვებენ, ნიადაგს ამდიდრებს

  • მსხალი

  • ალუჩა

  • ატამი, ვაშლატამა

  • ქლიავი

  • შინდი

  • კომში

  • პანტა

  • კარალიოკი – მხოლოდ ძალიან თხლად

  • კაკალი – ფოთოლი სწრაფად იშლება

  • თხილი – მხოლოდ სუფთა, დაუზიანებელი ფოთოლი (ფაროსანით დაზიანებული ნარჩენი არ შეიძლება)

ვენახი:

  • ვაზი კარგად იტანს ფოთლის მულჩს, თუ ფოთოლი დაავადებული არ არის.

მარადმწვანეები:

  • ფიჭვთან შეიძლება თხელი ფენა.

ციტრუსები:

  • მხოლოდ მსუბუქი, ფრთხილად დაშლილი ფენა.

გადმოწერე აპლიკაცია „შენი ექიმი“ – პირველი ქართული სამედიცინო პლატფორმა!

მიიღე სანდო და აქტუალური ინფორმაცია ჯანმრთელობის შესახებ – საქართველოდან და მთელი მსოფლიოდან.

ვიდეო – სოფელ ველისციხეში, თამაზ გაბიტაშვილის საცხოვრებელ სახლში, ღვინის მარნის კედელზე, სავარაუდოდ, ფიროსმანის ნახატებია შემოჩენილი

0
სოფელ ველისციხეში, თამაზ გაბიტაშვილის საცხოვრებელ სახლში, ღვინის მარნის კედელზე, სავარაუდოდ, ფიროსმანის ნახატებია შემოჩენილი
#image_title

სოფელ ველისციხეში, თამაზ გაბიტაშვილის საცხოვრებელ სახლში, ღვინის მარნის კედელზე, სავარაუდოდ, ფიროსმანის ნახატებია შემოჩენილი.

ვიდეო - სოფელ ველისციხეში, თამაზ გაბიტაშვილის საცხოვრებელ სახლში, ღვინის მარნის კედელზე, სავარაუდოდ, ფიროსმანის ნახატებია შემოჩენილი

გასული საუკუნის 90-იან წლებში, მარნის კედელზე არსებული კირის ნალესი ჩამოიშალა და გამოჩნდა ორი დიდი ზომის ნახატი, რომელიც, შესაძლოა, ნიკალას დახატული იყოს.
ძველ დროში, ეს სახლი წარმოადგენდა სამიკიტნოს, სადაც იკრიბებოდნენ ველისციხის ბაზრობაზე ჩამოსული ხალხი.
გადმოცემით, სამიკიტნოს სწვევია ნიკალა, რამდენიმე დღე დარჩენილა და მასპინძლის საპატივსაცემოდ მოუხატავს, ღვინის მარნის ერთი კედელი.
კედლის მხატვრობა დაზიანებულია ნესტისგან, ალაგ-ალაგ ჩამოშლილია და საჭიროებს, საკონსერვაციო-გამაგრებითი სამუშაოების ჩატარებას.
თამაზ მარკოზაშვილი
ისტორიკოსი.

რას ნიშნავს პირჯვრის გამოსახვისას თითოეული წერტილი, რომელზეც ხელს ვიდებთ

0
რას ნიშნავს პირჯვრის გამოსახვისას თითოეული წერტილი, რომელზეც ხელს ვიდებთ
#image_title

პირჯვრის წერით ასოებივით ვიწერთ სხეულზე ჩვენს სარწმუნოებას. ასეთი წეს-ჩვეულება უძველესი დროიდან ჩამოყალიბდა ქრისტეს ეკლესიაში. და, რაც მთავარია, ჯვრის გადასახვისას სიტყვებით: „სახელითა მამისათა და ძისათა და სულისა წმიდისათა“ – ვაკურთხებთ ჩვენს ყოველ კეთილ საქმეს და ვიცავთ თავს ბოროტისაგან.

მარჯვენა ხელის სამი თითის (ცერა, საჩვენებელი და შუათითი) ერთად დაწყობით ვაღიარებთ წმინდა სამებას, ხოლო დარჩენილი ორი თითის ხელისგულზე დადებით – იესო ქრისტეს ორბუნებოვნებას: კაცობრივს და ღვთიურს.

პირჯვრის გადაწერისას ხელს მივიტანთ პირველად შუბლზე, მეორედ – მუცელზე, მესამედ – მარჯვენა მხარზე, მეოთხედ კი – მარცხენაზე, ამით გამოისახება ჯვარი, რომელზეც ეცვა ჩვენთვის უფალი იესო ქრისტე. ყურადღება უნდა მივაქციოთ, რომ პირჯვრის გადაწერისას ჯვრის ქვედა ბოლო ზედაზე მოკლე არ გამოვიდეს, რომ ამობრუნებული ჯვარი არ გამოვისახოთ.

ღმერთმა ისე მოაწყო ადამიანების აგებულება, რომ ყველა ადამიანს აქვს 4 ერთნაირი წერტილი: თავი, რომელიც მართავს მთელ სხეულს მამა ღმერთის მსგავსად; მუცელზე ჭიპი – ნიშანი ჩვენი ცოდვიანი შობისა, რომლისგანაც გვიხსნა ქრისტე მაცხოვარმა; შემდეგ მარჯვენა მხარი, რომელზეც იმყოფება ჩვენი მფარველი ანგელოზი და ეს რომ გვწამს, ვაძლევთ მას უფლებას, გააგდოს ეშმაკი, რომელიც ზის მარცხენა მხარზე. ამიტომაც პირჯვრის გამოსახვის დროს წარმოვთქვამთ: „სახელითა მამისათა“ და ვიდებთ სამ თითს თავზე, რომელიც გვმართავს; შემდეგ ვიდებთ ჭიპზე და ვამბობთ: „და ძისათა“, რომელმაც გვიხსნა ჩვენ; „და სულისა წმიდისათა“, – ვიდებთ მარჯვენა მხარზე და ბოლოს – მარცხენა მხარზე და ვამბობთ მხოლოდ „ამინს“, ანუ რომ ჭეშმარიტია ყოველივე ის, რაც სიტყვებით წარმოვთქვით და მხოლოდ ამის შემდეგ თაყვანს ვცემთ ღმერთს ჩვენი განწმედისათვის. ხოლო ის, ვინც იწყებს თაყვანისცემას მანამ, სანამ ხელს მიიტანს მარცხენა მხრამდე და იტყვის „ამინ“, მას ჯერ არა ჰყავს გაგდებული ეშმაკი.

ეს 4 წერტილი – არის 4 სამსჭვალი, რომლითაც მიალურსმეს იესო ქრისტე, ამიტომ პირჯვარი უნდა გამოვისახოთ კრძალვით და აუჩქარებლად. როგორც იოანე ოქროპირი გვაუწყებს, მხოლოდ იმ პირჯვრის გადაწერას აქვს მადლი, როდესაც ჩვენთვის ჯვარცმულ მაცხოვარს წარმოვიდგენთ, ვიხსენებთ, რომ ჯვარზე, რომელსაც გამოვისახავთ, გააკრეს მაცხოვარი.

სასულიერო პირების განმარტებით, პირ­ჯვრის გა­და­წე­რა ყველ­გან შე­იძ­ლე­ბა, გან­სა­კუთ­რე­ბით დღეს, როცა ყო­ველწამს საფრ­თხე გვე­მუქ­რე­ბა, მათ შორის, ტრანსპორტში – ეკლესიის დანახვისას (თუმცა აუცილებელი არ არის).

„პირჯვრის გამოსახვა შინაგანი ლოცვის გარეგნული გამოვლინებაა. ლოცვა კი ყველგან, ყოველთვის და ნებისმიერ მდგომარეობაში შეიძლება. წმ. ტაძართან ჩავლისას ადამიანმა უფალს უნდა შეთხოვოს ცოდვათა მიტევება, შეწევნა, ხოლო წმინდანს (ვის სახელზედაცაა ტაძარი აგებული) – მეოხება ღვთის წინაშე; პირჯვრის გადაწერა აძლიერებს ჩვენს ლოცვას და გვიცავს ბოროტისაგან (რამეთუ ჯვარი ძალაა ღვთისა). არა აქვს პრინციპული მნიშვნელობა, რამდენჯერ გადავიწერთ პირჯვარს“, – განმარტავს მღვდელი თეოდორე გიგნაძე.

როგორ ამოვიცნოთ ნამდვილი თაფლი

0
როგორ ამოვიცნოთ ნამდვილი თაფლი
#image_title

ნატურალური თაფლი – როგორ ამოიცნოთ და რა თვისებები აქვს?

თაფლი ერთ-ერთი ყველაზე ძვირფასი და სასარგებლო პროდუქტია ბუნებისგან, რომელიც არამარტო გემრიელი, არამედ ჯანმრთელობისთვისაც ძალიან სასარგებლოა. მასში ნატურალური შაქრები, მინერალები, ფერმენტები, ვიტამინები და ანტიმიკრობული ნივთიერებები შედის, რაც მას ბუნებრივი მატონიზირებელი და ანთების საწინააღმდეგო ეფექტით ხასიათდება. ნატურალური თაფლი ხელს უწყობს ნივთიერებათა ცვლას, აუმჯობესებს იმუნურ სისტემას და ბაქტერიებს კლავს. თუმცა, დღესდღეობით ხშირად შევხვდებით ფალსიფიცირებულ თაფლს, ამიტომ მნიშვნელოვანია იცოდეთ როგორ ამოიცნოთ ნატურალური თაფლი და როგორ შეინახოთ იგი სწორად.

როგორ დავადგინოთ ნატურალური თაფლის არსებობა?

ნატურალური თაფლის გარჩევა შესაძლებელია რამდენიმე მარტივი მეთოდით:

  1. გამჭვირვალობა
    ნატურალური თაფლი ყოველთვის გამჭვირვალეა, თუ არ არის ჩაშაქრებული. ჩაშაქრება ზამთარში ხდება, რადგან თაფლს შაქარი ტენდეციურად იცვლება კრისტალებად. ფალსიფიცირებული თაფლი ხშირად მღვრიე ან გაფუჭებული ჩანს.
  2. არომატი
    ნატურალურ თაფლს აქვს მხოლოდ მისთვის დამახასიათებელი სასიამოვნო არომატი, რომელიც ზომიერია. თუ გემო არცთუ ისე სასიამოვნო ან ძალიან სუსტი გახლავთ, ეს შეიძლება ფალსიფიცირებული თაფლის ნიშანი იყოს.
  3. გემო
    ნატურალური თაფლი საკმაოდ ტკბილია და მისი გემო ოდნავ წვავს ყელს. ფალსიფიცირებული თაფლი მხოლოდ წყლის ტკბილ გემოს იწვევს.
  4. სისქე
    თუ თაფლი პირში არ დნება სწრაფად, ეს მისი ნატურალობის ნიშანი შეიძლება იყოს. ნატურალური თაფლი ფორმას ინარჩუნებს და არ იშლება.
  5. კონსისტენცია
    ნატურალური თაფლი ნაზი კონსისტენციისაა და მისი თითებს შორის მოტეხვა არ ხდება. თუ თაფლი უხეში და ოშტების მსგავსია, ეს შეიძლება ყალბი თაფლის ნიშანი იყოს.
  6. მოსრისეთ თაფლი თითებს შორის. ნატურალური თაფლის კონსისტენცია ნაზია, კანი მას შეიწოვს. ფალსიფიცირებული თაფლი უხეში კონსისტენციისაა და კოშტებად რჩება თითებს შორის. ნატურალური თაფლი ჩაშაქრებულიც კი ერთგვაროვანია, განშრევებების გარეშე, შაქრის ცალკეული კრისტალები მასში არ იგრძნობა.
  7. წყლის შემცველობა:

მომწიფებული ნატურალური თაფლი თითქმის არ შეიცავს წყალს, ამიტომ თუ მას ქაღალდზე დააწვეთებთ, იგი არ წარმოქმის სველ ლაქას, ფალსიფიცირებული თაფლი კი ქაღალდს ასველებს. შეგიძლიათ, ასეც გამოსცადოთ: ჩაუშვით თაფლში პურის პატარა ნაჭერი და 10-12 წუთი გააჩერეთ. მერე ამოიღეთ. თუ თაფლი ნატურალურია, პური გამაგრდება, თუ ფალსიფიცირებულია – დარბილდება.

როგორ შევინახოთ ნატურალური თაფლი?

  1. ჭურჭელი
    თაფლი უნდა შეინახოთ მინის ან თიხის ჭურჭელში. მინის ჭურჭელი არ რეაგირებს თაფლთან, არ გამოყოფს მავნე ნივთიერებებს და იდეალურად ინახავს მის სურნელს და თვისებებს.
  2. გაგრილება
    თაფლი უნდა ინახებოდეს გრილ ადგილას, მზის სხივებისგან დაცულ ადგილებში, რადგან მზის პირდაპირი სხივები გავლენას ახდენს თაფლის სასარგებლო თვისებებზე.
  3. შენახვის დრო
    თაფლს თუ სწორად შეინახავთ, შეიძლება მრავალი წლის განმავლობაში ინახებოდეს, მაგრამ თბილ ადგილებში ძალიან დიდი დრო არ არის რეკომენდირებული.

კიდევ რამდენიმე რჩევა ნატურალური თაფლის გამოსაცნობად:

  • ამოიღეთ თაფლი კოვზით. თუ იგი ნატურალურია, წარმოქმნის გრძელ (10-12 სმ სიგრძის) “ძაფს”, რომელიც დიდხანს არ გაწყდება და თუ კოვზს დაატრიალებთ, ზედ დაეხვევა. როდესაც თაფლის ძაფი გაწყდება, ზედაპირზე წარმოიქმნება პატარა ბორცვი, რომელიც ნელ-ნელა გასწორდება.
  • გახსენით ერთი სუფრის კოვზი თაფლი ერთ ჩაის ჭიქა ცხელ წყალში. ნატურალური თაფლი მთლიანად გაიხსნება და არ წარმოქმნის ნალექს. ხსნარი არ აიმღვრევა, თუ მას ცოტაოდენ სპირტს დავუმატებთ.
  • ქაღალდის ფურცელს თხელ ფენად წაუსვით თაფლი ისე, რომ კიდეები თავისუფალი დარჩეს. ფურცელს წაუკიდეთ ცეცხლი. თუ ცეცხლი ჩაქრა, თაფლი ნატურალურია, თუ მთელი ფურცელი დაიწვა – ფალსიფიცირებული.
  • თაფლის წვეთს მოაყარეთ ცოტაოდენი სახამებელი – თუ იგი თეთრ ნაფიფქად დარჩა, თაფლი ნატურალურია.
  • ჩაის სუსტ და თბილ ნაყენს დაუმატეთ ცოტაოდენი თაფლი. თუ იგი ნატურალურია, ჩაი გამუქდება, მაგრამ ნალექი არ წარმოიქმნება.
  • გაახურეთ ნემსი და ჩაუშვით თაფლში. თუ მასზე წარმოიქმნა წებვადი მასა, თაფლი ფალსიფიცირებულია. ნატურალურ თაფლში ნემსი სუფთა დარჩება.

როგორ მივირთვათ თაფლი?

თაფლი ყველაზე სასარგებლოა. ცხელ წყალში თაფლის გახსნის ან ჩაისთან ერთად გამოყენების დროს შეიძლება დაკარგოს მისი სასარგებლო თვისებები. თბილი წყალი ყველაზე უსაფრთხო მეთოდია თაფლის სასარგებლო თვისებების შესანარჩუნებლად.

  • ნუ გააცხელებთ ან მოხარშავთ თაფლს;
  • ნუ ჩადებთ თაფლს მდუღარე წყალში ან ჩაიში. გააგრილეთ ჩაი და მხოლოდ შემდეგ უყავით თაფლი.

 რჩევა:

ნატურალური თაფლი არის ნამდვილად ბუნებრივი ჯადოქარი, რომელიც არა მხოლოდ ენერგიას გმატებთ, არამედ ადამიანს ჯანმრთელობისთვის ბალანსირებულ მხარდაჭერასაც აგზავნის.

რეზიუმე

ნატურალური თაფლი შეიცავს მრავალი სასარგებლო ნივთიერებას, თუმცა მასთან დაკავშირებული კარგი თვისებების სრულად გამოყენებისათვის, მნიშვნელოვანია ვიცოდეთ როგორ ამოიცნოთ მისი ნამდვილი სახე და როგორ შევინახოთ იგი სწორად.

თუ ზამთარში ან გაზაფხულზე თხევად, გამჭვირვალე თაფლს გთავაზობენ, დაფიქრდით, სანამ იყიდით. თხევადი თაფლი ზამთარში იშვიათობაა. ძალიან ცოტა სახეობის თაფლი (აკაციისა, წაბლისა), რომლებშიც მაღალია ფრუქტოზის შემცველობა, რჩება თხევადი გაზაფხულამდე. უმეტესად თაფლი ზამთარში ჩაშაქრებას იწყებს და გამჭვირვალობას კარგავს. თუ ზამთარში თაფლს შებურული ფერიც კი არ დაჰკრავს, ის ან ხელოვნურია, ან შაქრის ვაჟინით ფუტკრების გამოკვების შედეგად მიღებული. შესაძლოა, თაფლი ნატურალურია, მაგრამ ჩაშაქრდა და გასადნობად გააცხელეს. სამკურნალო თვისებები ასეთ თაფლს აღარ ექნება.

თაფლის ისტორია

0
თაფლის ისტორია
#image_title

თაფლი ისეთივე ძველია, როგორც დამწერლობა. მისი ისტორია იწყება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 2100 წლიდან, რასაც ადასტურებს თაფლის მოხსენიება შუმერულ და ბაბილონურ ლურსმული დამწერლობაში, ხეთურ კოდექსში, ინდურ და ეგვიპტურ წმინდა წერილებში.

თაფლის სახელი მომდინარეობს ინგლისური სიტყვიდან Hunig. იგი იყო პირველი და ყველაზე გავრცელებული დამატკბობელი, რომელსაც იყენებდა ადამიანი.

ფუტკრები რომ უძველესი არსებებია, ამას ადასტურებს ბირმაში ნაპოვნი ქარვის ნაჭერი, რომელშიც აღმოაჩინეს გაქვავებული ფუტკარი. ქარვა დაახლოებით 100 მილიონი წლისაა. ანუ გამოდის, რომ ნაპოვნი ფუტკარი ერთ დროს დინოზავრების გვერდით დაფრინავდა.

მესოპოტამიაში, პირველი ჩანაწერები, რომელიც დაკავშირებულია თაფლის ფარმაცევტულ და კვებით ღირებულებასთან თარიღდება ძვ. წ. 2700 წლით.

ბიბლიაში პალესტინას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც “რძისა და თაფლის ქვეყანას”.

თაფლის სასარგებლო თვისებების შესახებ ადამიანისთვის ცნობილი როგორც მინიმუმ, ძველი წელთაღრიცხვის VIII ათასწლეულიდან გახდა.

ფუტკრების პირველი გამოსახულებები ჯერ კიდევ არქაულ პერიოდში, ქვის ხანაში აღმოაჩინეს პირველყოფილი ადამიანების გამოქვაბულების კედლებზე.

ესპანეთის პროვინცია ვალენსიაში, გამოქვაბულის (Cuevas de la Araña) კედელზე აღმოჩენილია თაფლის მოპოვების სცენა: ეს არის ადამიანის გამოსახულება ფუტკრების გარემოცვაში, რომელიც ცდილობს თაფლის ამოღებას ველური ფუტკრების ბუდიდან. ეს ნახატი დაახლოებით 10 ათასი წლისაა.

თაფლის შესახებ ჩანაწერებს შეიცავს ეგვიპტის უძველესი პაპირუსები, რომლებიც  ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 5 ათასი წლით თარიღდება

ერთ-ერთი ადრეული მტკიცებულება მეფუტკრეობის შესახებ აღმოჩენილია “მზის ტაძარში”, რომელიც აშენდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 2400 წელს, კაიროს მახლობლად.

ფუტკარს ხშირად გამოსახავდნენ ეგვიპტურ იეროგლიფებში. ძველ ეგვიპტეში ფარაონების კეთილგანწყობის გამო, ფუტკარი ნილოსის დელტას ფარაონების სიმბოლოდ მიიჩნეოდა.

ფარაონის ჰქონდა ტიტული “ფუტკრის მბრძანებელი”. სიცოცხლის განმავლობაში ფუტკრის სიმბოლო მეფის ემბლემას ამშვენებდა, სიკვდილის შემდეგ კი საფლავს. ტუტანხამენოს სამარხის გახსნის შემდეგ ნაპოვნი იქნა თაფლით სავსე დალუქული ამფორები. მასში მოთავსებული თაფლის გემო და სასარგებლო თვისებები პრაქტიკულად არ შეცვლილა ამდენი ხნის განმავლობაში.

ძველი ეგვიპტელები თაფლს იყენებდნენ როგორც დამატკბობელს, საჩუქარს საკუთარი ღმერთებისთვის, იმპერატორების ბალზამირების ინგრედიენტს და ა.შ. ასევე თაფლით კვებავდნენ წმინდა ცხოველებს.

სწორედ ეგვიპტე იყო პირველი, სადაც დაიწყეს პირველი სკების გაკეთება და ველური ფუტკრების მოშინაურება. ძველ ეგვიპტეში აღმოჩენილი იქნა სისტემატური მეფუტკრეობის არსებობის ადრეული ელემენტები, – რამდენიმე ცილინდრული სკისგან შემდგარი „ჯგუფების“ სახით.

ეგვიპტელები მომთაბარე მეფუტკრეობით ძირითადად მდინარე ნილოსის ხეობაში იყვნენ დაკავებული. ისინი სკებს ამზადებდნენ გამომცხვარი თიხისგან ამზადებდნენ, ხოლო ფუტკრებსი მდინარე ნილოსის გასწვრივ ნავებით გადაჰყავდთ.

ეგვიპტელები თაფლის ნამცხვრებს აცხობდნენ და ღმერთებს სწირავდნენ (ისევე როგორც ბერძნები). თაფლი წარჩინებული და მდიდარი ადამიანების დელიკატესად მიიჩნეოდა.

თაფლს ხშირად იყენებდნენ როგორც ვალუტას, ხარკს ან შესაწირავს. იგი ფულის ნაცვლადაც საგადასახადო საშუალებასაც წარმოადგენდა (მე-11 საუკუნეში გერმანელი გლეხები ფეოდალებს გადასახადებს თაფლითა და ფუტკრის ცვილით უხდიდნენ).

მეფუტკრეობის გავრცელების ერთ-ერთ უძველეს არეალად ხმელთაშუა ზღვის ტერიტორიები მიიჩნევა. თაფლის შესახებ ინდოევროპული საზოგადოებისთვის ჯერ კიდევ მის დაშლამდე იყო ცნობილი.

ანტიკურ ხანაში, ხმელთაშუა ზღვის აუზის ქვეყნებში, თაფლი საკვების გარდა გამოიყენებოდა რელიგიურ რიტუალებში,  წამლების, მალამოების, არომატული საშუალებებისა და სასმელების დასამზადებლად. ასევე როგორც სავაჭრო საშუალება.

თაფლის სასწაულმოქმედი ძალის სწამდათ  ინდიელებს, რომლებიც ნექტარს ღვთაებრივი წარმომავლობის პროდუქტად მიიჩნევდნენ.

 

თაფლის ისტორია (სურათი 2)

 

ინდოევროპულ ენაზე: თაფლს Melith-ს უწოდებდნენ. სიტყვას ორი მნიშვნელობა ჰქონდა: პირველით „თაფლს“ აღნიშნავდნენ, მეორეთი კი“ თაფლის დამათრობელი სასმელს“ (მოგვიანებით ზოგიერთ ენაში ამ სიტყვის ძირი „ღვინოს“ ნიშნავდა).

თაფლი ინდოევროპულ ტრადიციაში ხშირად უკვდავების ღვთაებრივ სასმელთან ასოცირდებოდა (ამრიტა, ამბროზია და ა.შ.)

არსებობს ვარაუდი, რომ ინდოევროპელებმა თაფლის ერთი სახელწოდება Madhu – სემიტური ენებიდან ისესხეს, თუმცა მეცნიერები არ იზიარებენ ამ ჰიპოთეზას ფონეტიკური მიზეზების გამო.

საბერძნეთში, თაფლისა და მეფუტკრეობის შესახებ ყველაზე ადრეული აღმოჩენა (ძვ. წ. 4500-3300 წწ.) არის სესკლოში (Sesklo) – თესალიის (Thessaly) რეგიონში, სადაც აღმოაჩინეს კონტეინერი, რომელიც, სავარაუდოდ ნეოლითურ პერიოდში  ფუტკრის საბოლებლად გამოიყენებოდა.

პირდაპირ თუ ირიბად, ფუტკარს და თაფლს დიდი ადგილი უჭირავს ბერძნულ მითოლოგიაში. ცნობილია, რომ ნიმფები ამალთეა და მელისა (მელიტა) ზევსს რძით და თაფლით კვებავდნენ. ზევსს შეუყვარდა თაფლი და მელისას  საპატივცემულოდ „მელითეუსი“ („Melitteus”), უწოდა.

ბერძნულ მითოლოგიაში მელისა ნახსენებია როგორც ფუტკართა დედამთავარი, ხოლო თაფლი ითვლება “მოკვდავებისა და უკვდავების” ღვთაებრივ საკვებად, რომელიც უკვდავებას და ძალას ანიჭებდა.

ბერძენთა უძველესი ჩვეულება იყო თაფლის შეწირვა ღმერთებისთვის და მიცვალებულთა სულებისთვის. Mead (თაფლისგან დამზადებული ალკოჰოლური სასმელი), ღმერთების სასმელად ითვლებოდა.

ბერძნები თაფლს არა მხოლოდ მნიშვნელოვან საკვებ პროდუქტად, არამედ სამკურნალო საშუალებადაც მიიჩნევდნენ. ბერძნული წამლებისა და სამკურნალო რეცეპტების წიგნებში შეხვდებოდით როგორც კულინარულ, ასევე სამკურნალო რეცეპტებს.

თაფლს იყენებდნენ ბალზამირებისთვისაც. ახლო აღმოსავლეთში ლაშქრობის დროს დაღუპული ალექსანდრე მაკედონელის ცხედარი, მაკედონიის დედაქალაქში (საბერძნეთი), თაფლში ჩასვენებული გადაასვენეს.

ძველმა ბერძენმა სწავლულმა და ისტორიკოსმა ქსენოფონტმა მეფუტკრეობას მიუძღვნა შესანიშნავი ტრაქტატი. ეს იყო ძალიან ღირებული და მნიშვნელოვანი ნაშრომი, რომელიც დღემდე აქტუალურია.

მეფუტკრეობის შესახებ დიდ ინფორმაციას შეიცავს არისტოტელეს ნაშრომების დიდი ნაწილი. ყველაზე ცნობილი ძველმა ბერძენი ფილოსოფოსი და ნატურალისტი თაფლს ჯანმრთელობის საწინდრად მიიჩნევდა. არისტოტელე თავად მისდევდა მეფუტკრეობას და ჰქონდა საკუთარი სკები.

საკუთარი ხანდაზმულობის მიზეზის საიდუმლოდ თაფლს მიიჩნევდა ძველი ბერძენი მათემატიკოსი პითაგორა. ამასვე ამტკიცებდა დემოკრიტე, რომელმაც ას წელზე მეტი იცოცხლა. ახალგაზრდობის შენარჩუნების მიზნით თაფლის მიღებას ურჩევდა ნატურალისტი და პოეტი იბნ-სინა (ავიცენა).

სხვათა შორის, მსოფლიოში ერთ-ერთ პირველ მონეტაზე ფუტკრის სიმბოლო იყო გამოსახული. ეს იყო ეფესოს მონეტა ფუტკრის გამოსახულებით. ეფესო ერთ-ერთია იონიელების კავშირში შემავალი თორმეტი ქალაქიდან. იგი მდებარეობს ეგეოსის ზღვის სანაპიროზე.

ეფესო, რომელიც ძველ ბერძნულ პოლისს წარმოადგენდა, რომაული მმართველობის პერიოდში, დიდი ხნის განმავლობაში გახლდათ რომის იმპერიის სიდიდით მეორე ქალაქი.

ეფესოში იყო ნადირობის ბერძენი ქალღმერთის არტემიდას (ეფესოს) ცნობილი ტაძარი, რომელიც ერთ-ერთია ძველი სამყაროს შვიდი საოცრებიდან. ფუტკრის გამოსახულებიანი მონეტის მოჭრის მიზეზად მიიჩნეოდა ის, რომ ფუტკარი არტემიდას (და კუპიდონის) სიმბოლოდ ითვლებოდა.

მეფუტკრეობით იყვნენ დაკავებული ძველ რომშიც. ისინი სკებს გამომწვარი თიხისგან და მოწნულ წნელებისგან აკეთებდნენ. მეფუტკრეობით ბევრი დიდგვაროვანი და არისტოკრატი იყო დაკავებული, რადგან გარდა იმისა, რომ ეს საქმიანობას დიდ პატივად მიიჩნეოდა, კომერციული თვალსაზრისითაც ძალიან მომგებიანად ითვლებოდა.

თაფლი არაერთხელ არის მოხსენიებული ისეთი ავტორების მიერ, როგორებიც არიან ვერგილიუსი, პუბლიუს ტერენციუს ვარონი და პლინიუსი. განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს ვერგილიუსის თხზულებას გეორგიკები, სადაც კლასიკური, დეტალური აღწერაა იმისა, თუ როგორ იწარმოება თაფლი.

ჩვენს წელთაღრიცვამდე I საუკუნეში, მდიდარი რომაელი გურმანის აპიკუსის ცნობილ კულინარული წიგნების სერიაში, რეცეპტების ნახევარზე მეტში თაფლი შედიოდა.

იულიუს კეისრის დროს ოქრო შეცვალა თაფლმა. რომში ფუტკარი დაცული იყო კანონით და ფუტკრისა და თაფლის მოპარვა, სკების დაზიანება და ფუტკრის განადგურება სიკვდილითაც კი ისჯებოდა.

ძველ ჩინეთში თაფლი მოხსენიებულია სიმღერების წიგნში ( Sòng Shū ), რომელიც დაწერილია ჩვენს წელთაღრიცხვამდე VI საუკუნეში. ჩინური მედიცინის მიხედვით, თაფლს გააჩნდა მამაკაცური საწყისი „იანი“. და დადებითად მოქმედებდა ორგანიზმზე, ძირითადად კუჭსა და ელენთაზე.

თაფლი არაერთხელ არის ნახსენები ძველი ინდოეთის წმინდა წიგნებში (ინდურ ვედებში), რომლებიც თარიღდება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 2000 – 3000 წლებით.

ისრაელში, ქვეყანაში, სადაც „თაფლის და რძის მდინარები მოედინება“, თაფლი ძალიან მნიშვნელოვანი. ძველ აღთქმაში თაფლი 54-ჯერ არის ნახსენები. მათ შორის სოლომონის ცნობილი სიტყვები, რომელმაც თქვა: “ჭამე თაფლი, შვილო, რადგან სასიამოვნოა”.

თაფლი ნახსენებია ახალ აღთქმაშიც. ქრისტეს აღდგომისა და მოციქულთა წინაშე გამოჩენის დღეს, ქრისტემ საჭმელი შეჭამა, რათა მოციქულებისთვის ეჩვენებინა, რომ მართლაც აღდგა და არ იყო სული ან ხილვა. მან იკითხა ჰქონდათ თუ არა მოციქულებს საკვები, რის შემდეგაც მიართვეს შემწვარი თევზის ნაჭერი და თაფლი, რომელიც აიღო და შეჭამა მათ წინაშე. (ლუკა 24:41-43).

მკვლევართა ერთი ნაწილი თაფლის სამშობლოდ აფრიკის კონტინენტს მიიჩნევს. ამის დასტურად კი მოჰყავთ ის გარემოება, რომ კონტინენტზე პირველად აღმოაჩინეს  მეთაფლე ფუტკარი (Apis mellifera L.). აღსანიშნავია, რომ აფრიკაში თაფლს არ მოჰყავთ, რადგან ცხელ კონტინენტზე არ არის ცივი ზამთარი და ფუტკრებს არ ესაჭიროებათ მარაგების გაკეთება.

იაპონიაში არ არის მეფუტკრეობის განვითარებისთვის  საჭირო კლიმატი, მაგრამ „ამომავალი მზის ქვეყანაში”, თაფლი უძველესი დროიდან გამოიყენებოდა არა მხოლოდ კულინარიაში, არამედ მედიცინაშიც.

ფუტკრის მოშენებით დაკავებული იყვნენ ასევე ასურეთში, არაბეთში, ინდოეთში და აღმოსავლეთის ბევრ სხვა ქვეყანაში.

თაფლი მნიშვნელოვან როლს არულებდა რენესანსის პერიოდამდე, როდესაც შაქრის გამოჩენამ შეამცირა თაფლის მოხმარება. მე XVII  საუკუნიდან ევროპაში შაქარს რეგულარულად იყენებდნენ, როგორც დამატკბობელს, მაგრამ ამან ვერ შეამცირა თაფლის მნიშვნელობა, რომელსაც სიმბოლოებად იყენებდნენ “ძლიერნი ამა ქვეყნისანი”. მაგალითად, პაპმა ურბან VIII-მ თავის სიმბოლოს ფუტკარი ჰქონდა გამოსახული, ხოლო ნაპოლეონის დროშაზე მფრინავი ფუტკრები იყო ამოქარგული, ისევე, როგორც მის სამოსზე.

თანამედროვე სკების მსგავსი კონსტრუქციები პირველად გამოჩნდა ძველ საბერძნეთში. პირველი ასეთი სკა თარიღდება ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 7-8 საუკუნეებით.

სწორედ ბერძნებმა ისწავლეს თაფლის შეგროვება და მისი ჭარბი ნაწილის სწორად ამოღება. მათვე შექმნეს პირველი სამეცნიერო ნაშრომი ფუტკრის მოშენებისა და თაფლის მოპოვების თემაზე.

თავდაპირველად, თაფლი ამოღების შემდეგ ფუტკარს ანადგურებდნენ. შემდგომში, ძველმა მეფუტკრეებმა ისწავლეს თაფლის მოპოვება ფუტკრების განადგურების გარეშე.

გერმანია პირველ ქვეყნად ითვლება მსოფლიოში, სადაც თაფლის მოპოვება დაიწყეს სამრეწველო მასშტაბით და მთელი ქვეყნის ტერიტორიაზე ათასობით სკა იყო განლაგებული.

 

თაფლის ისტორია (სურათი 3)

 

მეცხრამეტე საუკუნის შუა ხანებში, მღვდელმა და მეფუტკრემ, სახელად ლორენცო ლანგსტროტმა შეიმუშავა სკისა და ფიჭის ჩარჩოების განლაგების ისეთი კონსტრუქცია, რომ ფუტკრის მიერ მოგროვილი ჭარბი თაფლის მოპოვება მარტივი გამხდარიყო.

მისი გამოგონება დაფუძნებული იყო „ფუტკრის თავისუფალი სივრცის“ იდეაზე. ლორენცომ ისე განსაზღვრა თითოეულ ფიჭას შორის მანძილი, რომ იგი ყოფილიყო საკმარისად დიდი, რათა ფიჭები ერთმანეთთან არ მიკვროდა და  საკმარისად მცირე, რომ ფუტკრებს არ ჰქონოდათ მისი დალუქვის მცდელობა.

ლანგსტროტის გამოგონებამ რევოლუცია მოახდინა მეფუტკრეობაში. ფიჭის მოძრავი ჩარჩოების იდეა საკვანძო და ძალიან წარმატებული აღმოჩნდა, რადგან ამ აღმოჩენამდე მეფუტკრეებს ხშირად უწევდათ სკიდან დიდნდგელით ჩაწებებული ჩარჩოების ამოტეხვა.

ამჟამად მეფუტკრეობა მაღალ დონეზეა განვითარებული მთელს მსოფლიოში, ხოლო თაფლის მსოფლიო ბაზარზე ლიდერი ქვეყნებია: ჩინეთი, თურქეთი, იაპონია, არგენტინა და უკრაინა.

წყარო:

https://www.aura.ge/menu/9-gantvirtva/51-mozaika/15535-taflis-istoria.html

მიმდინარე წლის მესამე კვარტალში საქართველოში მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის სულადობა შემცირდა – საქსტატი

0
მიმდინარე წლის მესამე კვარტალში საქართველოში მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის სულადობა შემცირდა - საქსტატი
#image_title

სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის წინასწარი მონაცემებით, 2024 წლის მესამე კვარტალის ბოლოსათვის მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის სულადობა წინა წლის შესაბამის მაჩვენებელთან შედარებით 1.3 პროცენტით შემცირდა და 848.0 ათასი სული შეადგინა.

აქედან, საქსტატის ცნობით, ფურისა და ფურკამეჩის ჯამური რაოდენობა 401.8 ათასი სულით განისაზღვრა, რაც წინა წლის შესაბამისი მაჩვენებელს 5.2 პროცენტით ჩამორჩება. ღორის რაოდენობა 213.6 ათასი სულით განისაზღვრა, რაც 12.6 პროცენტით მეტია წინა წლის შესაბამის მაჩვენებელზე. ფრინველის რაოდენობა წინა წლის ანალოგიურ მაჩვენებელთან შედარებით 1.7 პროცენტით შემცირდა და 9.4 მილიონ ფრთა შეადგინა.

ამასთან, უწყების წინასწარი მონაცემებით, 2024 წლის მესამე კვარტალში რძის წარმოებამ 171.8 მილიონი ლიტრი შეადგინა, რაც წინა წლის ანალოგიურ მაჩვენებელზე 0.2 პროცენტით ნაკლებია. ხორცის წარმოებამ 19.5 ათასი ტონა შეადგინა, რაც 2023 წლის შესაბამის პერიოდის მაჩვენებელზე 6.0 პროცენტით მეტია. საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში წარმოებულია 153.1 მილიონი კვერცხი, რაც წინა წლის ანალოგიურ მაჩვენებელს 0.4 პროცენტით ნაკლებია.